رقابتهای محلی در فارس و جابهجایی مسیر بوشهر- شیراز از راه شاهی به راه جره (1910-1909م./1329-1327ه. ق.)
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ دانشگاه خلیج فارس بوشهر
2 دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه خلیج فارس بوشهر
doi
10.22111/jhr.2016.2799چکیده
علاوه بر راه شاهی به عنوان مسیر اصلی ارتباطی میان بوشهر و شیراز، راه دیگری معروف به راه جره مسیر فرعی و اضطراری بود که این دو شهر را به یکدیگر متصل میکرد. پس از انقلاب مشروطه، تحول ساختاری در نظام حکومت، و ضعف در اعمال اقتدار دستگاه حکومت مرکزی به بروز ناامنی فزاینده در راه شاهی، دومین مسیر پر رفت و آمد ایران، انجامید. در نتیجه دولت ایران با اعتراضات مکرر بریتانیاییها که از این ناامنیها متضرر شده بودند؛ مواجه گردید. از آنجا که هر دو مسیر راه شاهی و راه جره از قلمرو کوچنشینان ایل قشقایی میگذشت؛ و صولتالدوله، ایلخان قدرتمند قشقایی، توان برقراری امنیت در هر دو مسیر را داشت؛ انگشت اتهام ناامنیها نیز به سمت صولتالدوله و ایلش اشاره رفت. در برابر این بدگمانیها، صولتالدوله اقدام به گشایش راه جره نمود. رویداد فوق این سؤال را موجب میشود که «چرا صولتالدوله با وجود توان برقراری امنیت در راه شاهی، راه فرعی جره را جهت تردد کاروانهای تجاری باز نمود؟» با نگاهی به اوضاع فارس و رقابتهای محلی در این ایالت به نظر میرسد که علّت تصمیم فوق را میتوان به تغییر موازنه قدرت به ضرر صولتالدوله در جریان رویدادهای پس از مشروطه، نسبت داد.