ابعاد زیست پذیری در منطقه 17 تهران
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا، دانشگاه خوارزمی، تهران ، ایران
2
doi
چکیده
بی توجهی به توانایی محیطی شهرها و افزایش مشکلات زیست محیطی باعث شکل گیری محیط های شهری نامطلوب و غیرقابل زیست شده است. از این رو، با ارزیابی دقیق آنها میتوان بسیاری از مسائل و مشکلات موجود را شناسایی و در جهت رفع آنها اقدام نمود. در تحقیق حاضر منطقه 17 تهران به عنوان مسئله دارترین منطقه شهری انتخاب و الگوی حاکم بر تحقیق به لحاظ هدف، شناختی و به لحاظ ماهیت و روش، ارزیابی- مقایسه ای و هدف اصلی آن کشف چگونگی روابط موجود میان ابعاد زیست پذیری است. از نظر زمانی، مقطعی و مربوط به سال 1394 میباشد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار Spss و آزمون همبستگی پیرسون بهره گرفته شد. در نهایت، طبق یافته های تحقیق بعد مدیریتی و پس از آن بعد زیست محیطی بیشترین ارتباط را با دیگر ابعاد زیست پذیری داشتند. در نتیجه با پیبردن به چگونگی روابط موجود میان ابعاد زیست پذیری، بعد مدیریتی و پس از آن بعد زیست محیطی به عنوان مهمترین ابعادی که نقش بیشتری در رفع مشکلات منطقه 17 تهران دارند کشف شدند.