فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مطالعه، اثرات چهار مهارکننده نسل سوم EGFR، شامل دو داروی تأیید شده (Osimertinib و Mobocertinib) و دو کاندیدای دارویی (Olmutinib و Abivertinib) بر پایداری و تعاملات با EGFR نوع وحشی (EGFRWT) مورد بررسی قرار گرفت. با استفاده از شبیه‌سازی دینامیک مولکولی (MD) و روش‌های بیوانفورماتیکی، پارامترهای کلیدی مانند پیوندهای هیدروژنی، شعاع ژیراسیون (Rg)، و انرژی آزاد اتصال (ΔG) با روش MMPBSA، ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که Olmutinib در مقایسه با سایر مهارکننده‌ها، ناپایداری بیشتری در تشکیل کمپلکس با EGFR دارد و تمایل کمتری به اتصال نشان می‌دهد. این یافته‌ها نشان می‌دهند که Olmutinib ممکن است منجر به عوارض جانبی کمتری در مقایسه با دیگر مهارکننده‌ها شود و می‌تواند به عنوان یک گزینه مطلوب برای درمان سرطان با حداقل عوارض جانبی در نظر گرفته شود.