حمایت از علائم تجاری غیرمتعارف غیربصری دارای معنای ثانویه در نظامهای ایالات متحده واتحادیه ی اروپا
نویسندگان
1 استادیار حقوق مالکیت فکری، دانشکده حقوق و علوم اقتصادی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق مالکیت فکری، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22067/economlaw.2024.84474.1313چکیده
در دنیای مدرن امروز هر تولیدکنندهای با هدف تسلط هرچه بیشتر بر بازار محصولات خود و حذف یا کمرنگکردن حضور سایر رقبا به دنبال متمایزکردن خود از ایشان است و یکی از این راهها، استفاده از علامت تجاریای است که از علائم سایرین، منحصربفردتر باشد، از اینرو، استفاده از نشانهایی مانند صدا، رایحه، طعم و حس لمس ناشی از محصولات، به عنوان علامت تجاری رو به گسترش است. علائم مذکور که از آنها بهعنوان علائم غیرمتعارف غیربصری یاد میکنند، با این چالش روبرو هستند که آیا از عنصر تمایزبخشی برخوردار هستند و میتوانند منبع خود را به خوبی معرفی کنند؟ واقعیت آن است که چنین علائمی در زمرهی نشانهای عام یا توصیفی طبقهبندی میشوند و امکان بیان آن در قالب اظهارنامههای کلاسیک میسر نیست یا به دشواری امکانپذیر است. این پژوهش با روش تحلیلی-توصیفی سرانجام نتیجه میگیرد که به طورکلی علائم غیربصری در هر دو نظام(ایالات متحده و اتحادیهی اروپا) با تمسک به وجود معنای ثانویه و اثبات آن براساس شواهد ارائهشده قابلثبت هستند. هرچند در نظام ثبتی آنها تفاوتهایی وجود دارد. ازجملهی این تفاوتها الزامات ثبتی اتحادیهی اروپاست که مانع ثبت علائم رایحه، طعم و لامسه میگردد. درحال حاضر، علیرغم عدم وجود این مانع در ایالات متحده نیز، نمونهی ثبتی موفقی درخصوص علائم طعم و لامسه وجود ندارد.