اثر سطح و روش فرآوری دانه کتان بر عملکرد، شاخصهای رشد اسکلتی، سلامت و رفتار نشخوار گوسالههای شیرخوار
نویسندگان
1 دانشآموخته مقطع دکتری، گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 استاد گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3 استاد گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 استادیار، گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22124/ar.2022.19593.1617چکیده
در این پژوهش جهت بررسی اثر سطح و روش فرآوری دانه کتان بر عملکرد گوسالههای شیرخوار، از 35 رأس گوساله نر تازه متولد شده نژاد هلشتاین که وزن اولیه آنها 5/4±41 کیلوگرم بود، استفاده شد. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با هفت تیمار و پنج تکرار انجام شد. تیمارها شامل: 1- گروه شاهد، 2- تیمار حاوی پنج درصد دانه کتان خام، 3- تیمار حاوی 10 درصد دانه کتان خام، 4- تیمار حاوی پنج درصد دانه کتان میکرونیزه، 5- تیمار حاوی 10 درصد دانه کتان میکرونیزه، 6- تیمار حاوی پنج درصد دانه کتان اکسترود و 7- تیمار حاوی 10 درصد دانه کتان اکسترود بود. کل دوره آزمایشی 60 روز شامل 14 روز دوره عادتپذیری بود. امتیازدهی قوام مدفوع به عنوان شاخص سلامت دام بهصورت روزانه برای هر یک از گوسالهها در نظر گرفته شد. اندازهگیری میزان شاخصهای رشد اسکلتی با متر و کولیس در ابتدا و انتهای دوره اندازهگیری شد. جهت بررسی تأثیر تیمارهای آزمایشی بر عملکرد گوسالهها، میزان ماده خشک مصرفی، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک نیز اندازهگیری شد. تیمارهای آزمایشی تأثیر معنیداری بر میزان مصرف خوراک روزانه، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک نداشت. همچنین شاخصهای رشد اسکلتی، قوام مدفوع و رفتار نشخوار تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. با توجه به نتایج این تحقیق، استفاده از کتان فرآوری شده تأثیر منفی بر عملکرد، شاخصهای رشد اسکلتی و سلامت گوسالهها نداشته است و میتوان از کتان اکسترود و میکرونیزه در سطح 10 درصد در جیره گوسالههای شیرخوار به عنوان منبع پروتئین و انرژی استفاده نمود.