مدل کمکی غیرخطی ADRC و مدل ساده‌شده NADRC برایDFIG-WT در هنگام عدم تعادل ولتاژ شبکه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری،گروه مهندسی برق، دانشکده فنی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران.

2 استادیار،گروه مهندسی برق، دانشکده فنی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران.

3 استادیار، گروه مهندسی برق و کامپیوتر دانشکده فنی مهندسی گلپایگان دانشگاه صنعتی اصفهان گلپایگان ایران

doi
چکیده

در این مقاله، یک رویکرد نوآورانه برای کنترل مبتنی بر MA-NADRC به همراه روش حداقل سازی خطا (LM) جهت تنظیم جریان روتور ارائه‌شده است. روش  LM با تحلیل دقیق و استخراج مقدار بهینه جریان راکتیو در ژنراتور القایی دو‌سو‌تغذیه (DFIG)، به کاهش تلفات کلی سیستم کمک می‌کند. کنترل‌کننده MA-NADRC با بهره‌گیری از اطلاعات مدل روتور در بخش کمکی کنترل و در نظر گرفتن تغییرات اندوکتانس مغناطیسی، عملکرد بهتری را به نمایش می‌گذارد. این طراحی، توان تحویلی به شبکه را افزایش داده و مقاومت سیستم در برابر اختلالات را تقویت می‌کند. همچنین، روشی نوین برای تنظیم دقیق پارامترهای MA-NADRC معرفی‌شده است. تمامی شبیه‌سازی‌ها در محیط سیمولینک  MATLAB و در شرایط مختلف عملیاتی انجام‌شده‌اند. در شرایط افت ولتاژ متعادل 0.15 پریونیت، کنترل MA-NADRC زمان نشست 0.12 ثانیه و فرا جهش 1.5% را برای جریان روتور ثبت کرد، درحالی‌که روش  NADRC  مرتبه اول زمان نشست 0.25 ثانیه و فرا جهش 4/3% و روش  LADRC زمان نشست 0.30 ثانیه و فرا جهش 0.5% را نشان دادند. در سرعت باد بالا (15 متر بر ثانیه)، MA-NADRC عملکرد بهتری داشت و فرا جهش 2/1% بازمان نشست 0.15 ثانیه را به ثبت رساند، درحالی‌که  NADRC مرتبه اول فرا جهش 5.5% و زمان نشست 0.35 ثانیه را نشان داد. همچنین، مقدار حداکثر دامنه ولتاژ لینک DC برای MA-NADRC برابر با 1.05 پریونیت و برای NADRC مرتبه اول 1.25 پریونیت محاسبه شد. این نتایج بیانگر برتری MA-NADRC در مدیریت دینامیک سیستم، کاهش نوسانات، و بهبود عملکرد تحت شرایط مختلف بهره‌برداری است.