اثر عصاره مرزنجوش و آویشنکوهی بر عملکرد، اجزای عملکرد و آنزیمهای آنتیاکسیدانی کنجد تحت شرایط تنش کمآبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، سمنان، ایران
2 استاد، گروه زراعت، دانشکده تولیدات گیاهی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
3 دانشیار، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، سمنان، ایران.
4 استادیار، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، سمنان، ایران
5 دانشیار، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، سمنان، ایران.
doi
10.22059/jci.2019.268418.2107چکیده
این پژوهش بهمنظور بررسی اثر محلولپاشی عصاره مرزنجوش و آویشنکوهی بر خصوصیات کمی و کیفی کنجد تحت شرایط تنش کمآبی در شرایط مزرعه به اجرا درآمد. آزمایش بهصورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل 2 رژیم مختلف آبیاری (هر 15 روز یکبار)و کمآبیاری (هر 25 روز یکبار)، 3 سطح محلولپاشی مرزنجوش صفر، 40 و 60 درصد حجمی و 3 سطح محلولپاشی آویشنکوهی صفر، 10 و 20 درصد حجمی بود. نتایج نشان داد که تنش کمآبی بهطور معنیداری سبب کاهش در شاخصهای اندازهگیری شده در مقایسه با شرایط شاهد شد. همچنین نتایج نشان داد که تنش کمآبی سبب کاهش درصد روغن و افزایش میزان پروتئین و فعالیت آنزیم کاتالاز،آسکوربات پراکسیداز و سوپراکسیددیسموتاز شد. بهطورکلی مشخص شد که بیشترین شاخصهای اندازهگیری شده مربوط به استفاده از عصاره 60 درصد حجمی مرزنجوش و 20 درصد حجمی آویشنکوهی بود. استفاده از عصاره آویشن و مرزنجوش تحت شرایط آبیاری مناسب سبب افزایش 5/27 درصدی عملکرد دانه کنجد نسبت به تیمار شاهد شد ولی در شرایط تنش سبب افزایش 58 درصدی نسبت به تیمار شاهد شد، بنابراین میتوان اظهار داشت که در شرایط کمآبی استفاده از عصاره آویشن و مرزنجوش میتواند سبب القای تحمل در گیاه در مقابله با شرایط کمآبی شود بنابراین در مناطقی که با شرایط کمآبی روبرو میباشند میتوان جهت افزایش عملکرد استفاده از عصاره آویشنکوهی و مرزنجوش را پیشنهاد داد.
