فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این تحقیق، بررسی اثر افزودن دانه گشنیز به جیره بر عملکرد، قابلیت هضم مواد مغذی و فراسنجه­های خونی بره­های سنجابی بود. برای این منظور، 16 رأس بره نر با سن 90 روز و میانگین وزنی 5/1±27 کیلوگرم به مدت 90 روز پروار شدند. در این تحقیق، جیره­ها دارای نسبت کنسانتره به علوفه 70 به 30 بودند. جیره­های آزمایشی شامل: صفر (شاهد)، یک، سه و پنج درصد دانه گشنیز بود. نتایج نشان داد که مصرف دانه گشنیز در سطوح سه و پنج درصد اثر مثبتی بر ماده خشک مصرفی و افزایش وزن روزانه دارد (05/0>P) و سبب عملکرد بهتر بره‌ها شد. بهترین ضریب تبدیل خوراک در تیمار حاوی یک درصد دانه گشنیز بدست آمد (05/0<P). در مقایسه با جیره شاهد، جیره مصرفی حاوی دانه گشنیز، اثر افزایشی بر قابلیت هضم ظاهری فسفر داشت (05/0>P). استفاده از دانه گشنیز (یک و پنج درصد) سبب افزایش گلوکز و کاهش اوره خون شد، ولی سایر متابولیت­های خون را تحت تاثیر قرار نداد. نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از دانه گشنیز به میزان یک تا سه درصد در جیره بره­های پرواری موجب بهبود عملکرد دوره پروار و قابلیت هضم ظاهری فسفر شده و آثار مثبتی بر فراسنجه­های خونی گلوکز و اوره در بره­های سنجابی دارد.