جایگاه زنان در تشکیلات دعوت فاطمیان
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه اصفهان
doi
10.22111/jhr.2014.2046چکیده
فاطمیان در دو نقطه از شمال افریقا در سالهای 297 تا 567 ق حکومت کردند؛ ابتدا در مغرب و سپس مصر. مهمترین تشکیلات دینی ـ تبلیغی دولت فاطمیان، تشکیلات دعوت بود که توسط این تشکیلات توانستند نفوذ و رهبری دینی خود را در اقصی نقاط دنیای اسلام گسترش دهند. از عوامل موفقیت آنان، حضور همه اقشار جامعه از جمله زنان، در تشکیلات دعوت فاطمی بود. نگاه آنان به حضور جنسیتی زنان در تشکیلات دعوت در مقام مقایسه با دیگر فرقههای دینی و حکومتها، نگاهی متفاوت بود. این تفاوت نگاه، موجب مشارکتی نسبتاً گسترده از حضور زنان در صحنههای دینی، تبلیغی و سیاسی در عصر فاطمیان شد. زنان در دوره فاطمیان توانستند به بالاترین موقعیت عقیدتی دست یابند که در نزد حکومتها و فرق دیگر چنین نمونههای مشابهی، کمتر دیده شده است. در این مقاله موقعیت زنان درتشکیلات دعوت فاطمیان در مغرب و مصر و مسائلی که زمینهساز حضور زنان در جایگاه رهبری دینی- تبلیغی تشکیلات دعوت گردید و تفاوتهایی که جایگاه زنان در دعوت فاطمیان با جایگاه زنان در نزد فرق و حکومتهای دیگر داشته، بررسی شده است.
