بررسی الگوی خرابی پیشرونده در سازههای فضاکار گنبدی دولایه
نویسندگان
1 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی
2 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی
3 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22034/jcee.2022.37127.1881چکیده
مطالعه خرابی پیشرونده در سازههای فضاکار دارای اهمیت زیادی می باشد؛ چراکه این سازهها فاقد اعضای غیرسازهای مؤثر در سختی و مقاومت و نیز فاقد درجه نامعینی بالا بوده و خرابی در قسمتی از آنها می تواند باعث ایجاد خرابی پیشرونده و درنهایت خرابی کل سازه شود. لذا در این مقاله به شناسایی رفتار و الگوی خرابی سازههای فضاکار از نوع گنبدی دولایه در برابر وقوع خرابی پیشرونده پرداخته می شود. بدین منظور، یک سازه فضاکار گنبدی دولایه با ارتفاع 2/1 متر و شعاع دهانه 7 متر به صورت المان محدود مدلسازی شده و با انجام تحلیل استاتیکی و دینامیکی غیرخطی تحت بارهای ثقلی و حذف عضو، بروز خرابی پیشرونده و الگوی خرابی در آن بررسی شده است. صحتسنجی مدلسازی و نتایج، با استفاده از داده های آزمایشگاهی موجود در تحقیقات قبلی، انجام گرفته است. براساس تحلیل های انجام شده، ملاحظه گردید که تحت بار ثقلی معمول حذف اعضای کششی بروز خرابی پیشرونده را در پی نداشته و تنها حذف تعداد محدودی از اعضای فشاری بحرانی باعث بروز خرابی پیشرونده می گردد. همچنین ملاحظه گردید که با افزایش بار ثقلی به 150% و بیش از آن، با حذف هر کدام از اعضا، خرابی پیشرونده در سازه ایجاد میشود. در ارتباط با الگوی خرابی سازه ملاحظه شد که بروز خرابی پیشرونده در نوار کناری گنبد متمرکز بوده و مناطق میانی و مرکزی گنبد را درگیر نمی نماید. این در حالی است که هر چه عضو فشاری حذف شده به تاج گنبد مورد بررسی نزدیکتر باشد، خرابی به وجود آمده پس از حذف عضو کلی تر خواهد بود.