فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از مطالعه‌ حاضر، بررسی آزمایشگاهی تأثیر وجود مدافع سکویی مستغرق در پایداری موج­ شکن­ های شکل­ پذیر و تعیین فاصله بهینه مدافع از موج­ شکن، با تکیه بر عدد آسیب می باشد. آزمایش­ های تحقیق در فلوم (Flume) موج­ ساز 35 متری پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری انجام یافت و امواج اثرگذار بر موج­ شکن از نوع تصادفی با طیف جانسواپ (JONSWAP) در نظر گرفته شد. به­ وسیلۀ روش فتوگرامتری (Photogrammetry) بُرد کوتاه و با ساخت مدل موج­ شکن، تغییر شکل سازه بر مبنای برداشتِ جابه­ جایی مصالح در نقاط شاخص انجام و تغییر پروفیل موج­ شکن ترسیم و مساحت فرسایش یافته و عدد آسیب، در 8 مقطع عرضی، در فواصل یکسان به دست آمد. بر مبنای آزمایش­ های انجام یافته، با تحلیل اثر تعداد امواج برخوردکننده به موج­ شکن، 3000 موج برای رسیدن به حالت پایدار، در نظر گرفته شد. به ­ازای رشد ارتفاع موج نسبی از 36/0 به 48/0 و از 48/0 به 6/0، عدد آسیب به ­ترتیب 12/39 و 44/44 درصد و به ­ازای رشد پریود موج نسبی از 6/0 به 8/0 و از 8/0 به یک، عدد آسیب به ­ترتیب 94/22 و 26/28 درصد افزایش می­ یابد. با به‌کارگیری مانع متصل جلوی سازه، عدد آسیب 701/0 و در فواصل 5، 10، 15 و 20 سانتی­متری اعداد آسیب به­ ترتیب 679/0، 768/0، 826/0، 993/0 می­ گردد که فاصله 5 سانتی­متری مدافع از موج­ شکن بیش­ترین تأثیر و کم­ترین عدد آسیب را نشان می ­دهد؛ به­ طوری­ که وجود مانع در این فاصله، باعث کاهش 15/39 درصدیِ عدد آسیب می­ شود. از این­ رو بر مبنای مطالعه آزمایشگاهی انجام‌یافته در این تحقیق، فاصله 5 سانتی­متری مدافع مستغرق از موج­ شکن شکل ­پذیر توده ­سنگی به­ عنوان بهترین فاصله پیشنهاد می­ گردد.