فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش استعدادربایی دانشگاه در رفتار فراکنشی اعضای ‌هیأت علمی دانشگاه شیراز بود، طرح پژوهش کمی و روش پژوهش، توصیفی _ همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه اعضای ‌هیأت علمی دانشگاه شیراز با تعداد 720 نفر بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی‌ طبقه‌ای بر‌حسب دانشکده برای انتخاب نمونه‌ها 168 نفر انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش مقیاس شامل دانشگاه استعدادربا و مقیاس رفتارهای فراکنشی بود. پس از محاسبه اعتبار و پایایی،‌ ابزارهای پژوهش بین گروه نمونه توزیع و داده‌ها جمع‌آوری شدند. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تی تک نمونه‌ای، ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری در نرم افزارهای spss 25 و Amos 25 استفاده شد. نتایج این بخش نشان داد که دانشگاه شیراز در ابعاد زیرساخت، تجهیزات و تسهیلات، برنامه‌های توسعه اعضای ‌هیأت علمی، برنامه‌های توسعه ساختاری و اداری و برنامه‌های رشد و پیشرفت دانشجویان پایین‌تر از حد معیار‌، در ابعاد چشم‌انداز اجتماعی – فرهنگی و ویژگی‌های شغلی و حرفه‌ای اعضای ‌هیأت علمی در حد معیار و در ابعاد هویت و موقعیت منطقه‌ای و جغرافیایی، اعتبار پژوهشی اعضای ‌هیأت علمی و اعتبار آموزشی اعضای ‌هیأت علمی بالاتر از حد معیار عمل نموده است، اما در هیچکدام به حد مطلوب نرسیده است. همچنین، رفتار فراکنشی فردی و گروهی اعضای ‌هیأت علمی دانشگاه شیراز در حد مطلوب و‌ رفتارفراکنشی سازمانی آنان بالاتر از حد مطلوب است. همچنین، استعدادربایی دانشگاه‌، پیش بینی کننده مثبت و معنی‌دار رفتار فراکنشی اعضای ‌هیأت علمی می‌باشد. براساس یافته‌های پژوهش، با افزایش توان استعدادربایی دانشگاه در ابعاد مختلف مانند ساختاری، اداری، پژوهشی و آموزشی و بین المللی‌ می‌توان انتظار داشت که اعضای ‌هیأت علمی در همه ابعاد فردی، گروهی و سازمانی رفتار فراکنشی بالاتری را از خود نشان دهند.