ارزیابی نیازهای غیر ارتجاعی تغییر شکل در قاب‌های منظم فولادی به کمک مقایسه نتایج از روش بار افزون با تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی در اثر زلزله نزدیک گسل پالس گونه

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، مؤسسه آموزش عالی جهاددانشگاهی خوزستان

2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان

3 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان

doi
10.22034/jcee.2019.9255
چکیده

در این پژوهش توانمندی الگوهای الاستیک بار جانبی اعم از الگوهای پیشنهادی در کدهای لرزه‌ای و الگوهای نوین مانند روش ترکیب مودال (MMC) و روش کرانه بالا (UPBA) در تخمین نیازهای غیرخطی قاب‌های فولادی با اتصالات صلب به­کمک روش بار افزون ارزیابی و نتایج با خروجی‌های تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی (NTHA) متأثر از زلزله‌های نزدیک گسل پالس گونه مقایسه می‌گردد. بنابراین ضمن طراحی لرزه‌ای قاب‌های خمشی فولادی ویژه 4، 7، 15 و 20 طبقه و سه دهانه، با تعریف 5 الگوی بار، نیازهای غیرخطی برای 4 تراز شکل‌پذیری بین طبقه‌ای هدف (tμ) به کمک نرم‌افزار OpenSEES محاسبه و با نتایج NTHA مقایسه شده‌اند. در این میان روش پیشنهادی مقیاس سازی براساس tμ نوآوری تحقیق است. نتایج در حوزه مدل‌های این تحقیق نشان می‌دهد که با افزایش tμ، تمایل سازه به نوسان در مود اول افزایش یافته و کلیه الگوهای بار توانسته‌اند مستقل از تعداد طبقات، تغییر مکان طبقات را در 25% تحتانی سازه به‌خوبی محاسبه نمایند. این در حالی است که دریفت بین طبقه‌ای به‌دست‌آمده از روش MMC دارای مناسب‌ترین دقت است. البته با افزایش tμ از دقت این روش کم می‌شود. به‌نحوی‌که با افزایش ارتفاع سازه، IDR در برخی طبقات کم­تر و در برخی بیشتر از مقادیر حاصل از NTHA است. همچنین با افزایش tμ بر دقت کلیه الگوهای بار در تعیین موقعیت طبقه بحرانی متناظر با شکل‌پذیری بین طبقه‌ای افزوده شده به­نحوی­که روش MMC بهترین انطباق را با توزیع شکل‌پذیری بین طبقه‌ای در ارتفاع دارد.