تاثیر اندازه ذرات و تلقیح باکتریهای تخمیرکننده همگن و ناهمگن در علوفه ذرت با رطوبت بالا بر کیفیت سیلاژ
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، بخش علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 استاد، بخش علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 استادیار، بخش علوم کشاورزی، دانشگاه پیام نور
4 استادیار، بخش علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22124/ar.2021.14585.1453چکیده
این آزمایش برای تعیین اثر اندازه ذرات سیلاژ ذرت و تلقیح مخلوط باکتریهای تخمیرکننده همگن و ناهمگن بر ترکیب شیمیایی، ارزیابی حسی، پایداری هوازی و آزمون تولید گاز در 30، 45، 60 و 90 روز بعد از تهیه سیلاژها انجام شد. علوفه ذرت با دستگاه خردکن در دو اندازه درشت و ریز (به ترتیب 16 و 8 میلیمتر) خرد و از آنها در کیسههای نایلونی در اندازه 45×90 سانتیمتر (4050 سانتیمتر مربع)، سیلاژها تهیه شدند. در هنگام تهیه سیلاژ، تلقیح باکتریایی به 50 درصد علوفه ذرت درشت و ریز افزوده شد. سیلوها در 30، 45، 60 و 90 روز بعد از تهیه، باز و نمونهبرداری شدند. در 90 روز بعد از تهیه سیلاژ، نمره کل ارزیابی حسی در سیلاژهای تلقیح شده بیشتر بود (05/0>p ). در 45 و 60 روز بعد از تهیه سیلاژها، pH در سیلاژهای ریز، کمترین (به ترتیب 77/3 و 80/3) بودند (05/0>p ). 90 روز بعد از تهیه سیلاژ، پروتئین خام در سیلاژ با اندازه درشت بیشتر از ریز بود (05/0>p ، به ترتیب 45/8 و 38/8 درصد). 30 روز بعد از تهیه سلاژ، الیاف نامحلول در شوینده خنثی در سیلاژ با اندازه درشت و تلقیح نشده بیشترین بود (05/0>p ). 45روز بعد از تهیه سیلاژ، پایداری هوازی در سیلاژ با اندازه درشت و تلقیح نشده بیشتر بود (05/0>p ). همچنین، 90 روز بعد از تهیه سیلاژ، پتانسیل تولید گاز (A+B) در سیلاژهای با اندازه ذرات ریز بیشترین بود. نتایج آزمایش نشان داد تاثیر اندازه ذرات بر کیفیت سیلاژ بیشتر از تلقیح باکتریایی بود، امّا تلقیح باکتریای سبب افزایش پایداری هوازی سیلاژها شد.