تحلیل رفتار مهار بازویی میراشده در سازه های بلند به روش فوریه در فضای هیلبرت
نویسندگان
1 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوین
2 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) قزوین
doi
10.22034/jcee.2021.36786.1876چکیده
یکی از مهمترین پارامترهای کنترلکننده طراحی در سازه های بلند، تغییر مکان جانبی سازه می باشد. انواع مختلف سیستم های مقاوم سازهای جهت تحمل بارهای جانبی و ثقلی پیشنهاد شده است، که در این میان، سیستم هسته مرکزی با مهار بازویی و میراگر ویسکوز (The central core system with outrigger and viscous damper) نقش قابلملاحظهای در کاهش لنگر واژگونی و بهبود معیارهای عملکردی سازه دارد. هسته مرکزی به خاطر جرمش در اثر شتاب جاذبه زمین تحت بار محوری قرار می گیرد. در پژوهش های قبلی اثر توأم نیروی محوری و سختی ستون های پیرامونی بر ارتعاشات سیستم موردنظر لحاظ نشده است. در این پژوهش ارتعاشات آزاد و اجباری سیستم هسته مرکزی به انضمام مهاربند بازویی و میراگر ویسکوز، با لحاظ نیروی محوری ناشی از جرم هسته مرکزی مورد بررسی قرار می گیرد. با توجه به مختلط بودن مقادیر ویژه و غیر متعامد بودن بردارهای ویژه این سیستم و برای دستیابی به پاسخ سیستم، از تکنیک متعامدسازی بردارهای ویژه در فضای هیلبرت (Hilbert Space) و بسط سری فوریه براساس بردارهای حاصل استفاده می شود. نتایج حاصل نشان میدهد که لحاظ اثر نیروی محوری باعث افزایش جابه جایی نسبی طبقات، برش پایه و لنگرپایه می شود.