ارزیابی میزان تحمل به انجماد سروبادبزنی (نوش) و سرونقرهای در شرایط کنترل شده
نویسندگان
1 دانشیار بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران.
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد باغبانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان، خراسان شمالی، ایران
3 استادیار گروه باغبانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان، خراسان شمالی، ایران
doi
10.22059/jci.2017.60388چکیده
سرو نقرهای (L. Cupressus arizonica) و سرو بادبزنی (Thuja orientalis L.) از مهمترین درختان همیشهسبز زینتی مورد استفاده در فضای سبز شهری میباشند. این مطالعه با هدف بررسی تحمل به انجماد این دو گونه گیاهی در شرایط کنترلشده در دو آزمایش مستقل با هشت سطح دمایی (شاهد، 10-، 15-، 20-، 25-، 30-، 35-، 40- درجه سانتیگراد) در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا گردید. در این پژوهش میزان پرولین، نشت یونی، تغییرات کربوهیدرات (از نمونههای برگی) و رشد مجدد مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که با کاهش دما محتوی پرولین و نشت یونی در هر دو گونه افزایش یافت. با کاهش دما کاهش چشمگیری در رشد مجدد هر دو گونه مشاهده شد، بهطوریکه در 30- و20- درجه سانتیگراد بهترتیب در سروبادبزنی و نقرهای هیچگونه رشد مجددی مشاهده نشد. مقادیر کربوهیدرات محلول در سرو بادبزنی با کاهش دما افزایش کم و غیرمعنیدار ولی در سرو نقرهای بهطور معنیداری کاهش یافت. همبستگی منفی معنیدار بین رشد مجدد و دما در سروبادبزنی (895/0-) و نقرهای (646/0-) مشاهده شد. سرونقرهای نسبت به یخزدگی حساستر از و سرو بادبزنی بود.