فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این تحقیق، بررسی اثر آلاینده گازوئیل به­ عنوان آلاینده‌ای با وزن مخصوص کم­تر از آب بر روی خصوصیات ژئوتکنیکی رفتار خاک ماسه رس‌دار می‌باشد. به این منظور، مجموعه‌ای از آزمایش‌های ژئوشیمیایی (شامل آنالیزهای XRD و XRF)، ژئوتکنیکی (شامل توزیع اندازه دانه، میزان تبخیر گازوئیل، حدود اتربرگ و مقاومت فشاری تک‌محوری) و همچنین مشاهده توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی بر روی خاک ماسه رس‌دار آلوده به سیال آلی گازوئیل انجام شد. نمونه‌ها برای انجام آزمایش‌ها به ­صورت مصنوعی به گازوئیل آلوده شدند. مطابق با نتایج به ­دست آمده با افزایش میزان آلودگی خاک به گازوئیل، مدول درجه‌بندی و اندازه ذرات خاک افزایش می‌یابد. همچنین مشاهده شد که با افزایش درصد گازوئیل، حد روانی و حد خمیری برای خاک آلوده به 16 درصد گازوئیل به ­ترتیب 9/28 و 47/54 درصد نسبت به خاک تمیز کاهش یافته و شاخص خمیری برای نمونه‌های کم­تر از 8 درصد گازوئیل روند افزایشی داشته و بعد از آن کاهش می‌یابد. مطابق با نتایج آزمایش تراکم پروکتور استاندارد (Standard Proctor Compaction Test) استاندارد ملاحظه شد که با افزایش درصد آلودگی خاک، دانسیته خشک حداکثر تا 8 درصد گازوئیل کاهش یافته و پس از آن افزایش می‌یابد و همچنین مقدار آب بهینه با افزایش درصد گازوئیل کاهش می‌یابد. در این مطالعه، آزمایش مقاومت فشاری تک‌محوری در سه دوره عمل‌آوری 7، 14 و 28 روزه بر روی نمونه‌ها انجام شد و مشاهده شد که برای هر سه دوره عمل‌آوری مقاومت فشاری تک‌محوری و کرنش گسیختگی کاهش می‌یابد. بیش­ترین مقاومت فشاری برای دوره عمل‌آوری 28 روزه به ­دست آمد، لیکن برای هر سه دوره عمل‌آوری نرخ کاهش کرنش ثابت است.