عوامل مؤثر بر بازدهی صندوقهای سرمایهگذاری مشترک در اقتصاد ایران
نویسندگان
1 پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
doi
10.30471/iee.2020.5798.1818چکیده
صندوقهای سرمایهگذاری مشترک بهعنوان یکی از مهمترین واسطههای مالی غیربانکی نقش انتقال سرمایه را از سوی دارندگان منابع (آحاد جامعه) به سمت مصرفکنندگان (شرکتهای تولیدی و خدماتی و سایر) برعهده دارند. در ایران برای نخستینبار در قانون بازار اوراق بهادار مصوب سال 1384، این صندوقها مورد توجه قرار گرفت و صندوقهای سرمایهگذاری در سهام از ابتدای سال 1387 به عرصه بازار سرمایه گام نهادند. هدف این پژوهش بررسی عوامل تأثیرگذار بر بازدهی صندوقهای سرمایهگذاری سهام با استفاده از سوابق فعالیت این صندوقها در اقتصاد ایران است. در این راستا تعداد 136 صندوق مشترک سرمایهگذاری فعال در بازار سرمایه بررسی شده است. تجزیه و تحلیل دادهها با ساختار تلفیقی (پانل نامتوازن) و با مدل رگرسیون اثرات ثابت با روش حداقل مربعات معمولی (ols) انجام شده است. نتایج این تحقیق وجود ارتباط خطی معنادار بین بازده صندوق و متغیرهایی همچون عمر صندوق، انحراف از میانگین، تملک از کل سرمایهگذاران حقیقی، تورم دوره قبل، شاخص بازار در دوره قبل را تأیید مینماید. از این میان عمر صندوق و تورم بر بازده صندوق، اثر منفی و سایر متغیرها دارای اثر مثبت میباشند.