فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آزمایش حاضر با هدف بهبود ارزش تغذیه‌ای هسته خرما و بررسی اثر آن بر قابلیت هضم و عملکرد بره‌های پرواری انجام شد. از تعداد ۳۲ بره نر عربی با سن ۱±6 ماه و میانگین وزن 2±29 کیلوگرم در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار و هشت تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل: ۱- جیره شاهد (فاقد پودر هسته خرما)، ۲- جیره حاوی پودر هسته خرمای عمل‌آوری نشده، ۳- جیره‌ حاوی پودر هسته خرمای عمل‌آوری شده با پراکسید هیدروژن قلیایی یک درصد و ۴- جیره‌ حاوی پودر هسته خرمای عمل‌آوری شده با پراکسید هیدروژن قلیایی دو درصد بودند. مصرف خوراک، عملکرد رشد، قابلیت هضم مواد مغذی، فراسنجه‌های تخمیری شکمبه‌ و فراسنجه‌های خونی بره‌ها اندازه‌گیری شدند. نتایج آزمایش نشان داد مصرف خوراک بین تیمارهای مختلف یکسان بود. قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی، الیاف نامحلول در شوینده خنثی و اسیدی در تیمار حاوی پودر هسته خرمای خام کمترین مقدار بود (۰۵/۰P<). از نظر افزایش وزن روزانه، وزن نهایی و ضریب تبدیل خوراک کل دوره بین تیمارها تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. غلظت نیتروژن آمونیاکی در تیمارهای دو و سه و  pHمایع شکمبه در تیمارهای دو، سه و چهار نسبت به شاهد به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0>P). کل جمعیت پروتوزوآ و گونه‌ انتودینیوم در تیمار دو کمترین مقدار بودند (۰۵/۰P<). هرچند قابلیت هضم پودر هسته خرمای خام عمل‌آوری شده با هر دو سطح پراکسید هیدروژن قلیایی بهبود یافت، اما در حد مورد انتظار نبود. بنابراین، با توجه به عدم تاثیر منفی بر قابلیت هضم مواد مغذی و صفات عملکردی بره‌ها و از طرفی فراوانی و قیمت ارزان‌تر هسته خرما نسبت به سیلاژ ذرت و سایر اقلام خوراکی، می‌توان تا ۱۵ درصد استفاده از پودر هسته خرما در جیره بره‌های پرواری را توصیه کرد.