توسعه مدل تصمیمگیری چندمعیاره بهترین- بدترین- ویکور برای ارزیابی پیمانکاران پروژههای عمرانی؛ مطالعه پروژههای عمرانی استان خراسانجنوبی
نویسندگان
1 دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه حکیم سبزواری
2 دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه حکیم سبزواری
3 دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.22034/jcee.2020.40796.1953چکیده
در سالهای اخیر، تعیین اهمیت معیارهای ارزیابی و رتبهبندی پیمانکاران بهعنوان چالشهای اساسیِ پروژههای عمرانی میباشد. بنابراین، استفاده از الگوریتمی سازمانیافته و روشی با قابلیت اطمینان بالا که بتواند در ارزیابی و رتبهبندی پیمانکاران به کارفرمایان پروژههای عمرانی یاری رساند، ضروری است. بدین منظور، در این پژوهش رویکردی مبتنی بر تلفیق روش بهترین- بدترین و روش ویکور فازی بهمنظور رتبهبندی پیمانکاران در پروژههای عمرانی گازرسانی استان خراسان جنوبی ارائه شده است. پیمانکاران رقابتی مورد مطالعه در این پژوهش دارای سابقه اجرایی در پروژههای گازرسانی استان میباشند، که در انجام سه پروژه قبلی خود موفق بودهاند و گواهی حُسن انجام کار را از شرکت گاز استان دریافت نمودهاند. براین اساس، ابتدا توسط روش بهترین- بدترین، وزن معیارها و زیرمعیارها توسط عوامل کارفرما تعیین گردیده است. سپس بهمنظور رتبهبندی پیمانکاران، از روش ویکور فازی استفاده شده است. مطابق نتایج محاسباتی، معیار اقتصادی و مالی دارای بیشترین وزن (348/0) و معیار داشتن ماشین آلات و تجهیزات دارای کمترین وزن (080/0) در بین معیارها است. در مورد زیرمعیارهایِ معیار اقتصادی و مالی، زیرمعیار توان مالی دارای بیشترین وزن و زیرمعیار پرداخت دستمزد دارای کمترین وزن است. برای معیار ماشین آلات و تجهیزات زیرمعیار ماشین آلات مرتبط با پروژه دارای بیشترین وزن و زیرمعیار ماشین آلات ویژه و انحصاری دارای کمترین وزن است. در رتبه بندی نهایی پیمانکاران نیز "پیمانکار 1" دارای بیشترین و "پیمانکار 5" دارای کمترین میزان اولویت است. انتظار میرود این پژوهش بتواند بهعنوان رویکردی مناسب جهت اتخاذ تصمیمات برای حصول موفقیت در اجرای پروژههای مجموعه مورد مطالعه و نیز سایر کارفرمایان دولتی و خصوصی مورد استفاده قرار گیرد.