بررسی و ارزیابی آلایندههای حاصل از خودروهای سواری در ایران
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد، مهندسی شیمی مهندسی محیط زیست، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز
2 دانشکده مهندسی شیمی، مدیر مرکز تحقیقات مهندسی محیط زیست، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز
3 مهندسی مکانیک، مهندسی سیستمهای انرژی، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز
doi
10.22034/jcee.2020.32984.1784چکیده
در این مقاله وضعیت آلایندههای خودروهای سواری ساخت ایران موردبررسی قرار گرفته است. برای این منظور از اطلاعات موجود در مراکز معاینات فنی خودروها در دو استان آذربایجان شرقی و خوزستان استفاده گردید. اطلاعات جمعآوریشده از بیش از 413 خودرویی که نمره قبولی اخذ کردهاند، استخراج گردید. تمامی دادههای بررسیشده از خودروها با میانگین پیمایش 150 هزار کیلومتر بوده است. دادههای اولیه جمعآوریشده توسط نرمافزار اکسل و به روش آزمون چند دامنهای دانکن (Duncan's Multiple Range test (DMRT)) در سطح اطمینان 5 درصد، مورد آنالیز آماری قرار گرفت. همچنین برای اثبات معناداری نتایج بهدستآمده از آزمون نیومن- کلز (Newman-Keuls Test) استفاده گردیده است. نتایج نشان داد که خودروی پراید از منظر انتشار گازهای CO و HC در هر دو استان دارای وضعیت نامناسبی بوده درحالیکه انتشار این دو گاز برای خودروی ال 90 در هر دو استان کمتر بوده است. از بین تمامی خودروها، خودروی ال90 و پژو 206 بهترتیب دارای بهترین عملکرد و خودروهای پراید، پژو روآ و پیکان بهترتیب دارای بدترین عملکرد از نظر انتشار آلایندههای اولیه بودهاند، اما در مورد انتشار CO2 نتایج کاملاً برعکس بوده است. با بررسی نتایج معاینات فنی و مقایسه آن با استاندارد آلایندگی معاینات فنی خودرو در کشور ایران و کشورهای اروپایی، مشخص شد که تمامی خودروهای موردبررسی در این مقاله، با استانداردهای آلایندگی ایران، مطابقت کامل داشته درحالیکه در مقایسه با استانداردهای آلایندگی یورو تنها خودرو ال90 مطابق با استاندارد یورو 4 و خودروی پژو 206 رفتاری مطابق با استاندارد یورو 2 را از خود نشان داده است.