بررسی تأثیر موافقتنامه تجارت ترجیحی بین ایران و ترکیه بر تولید بخشهای مختلف اقتصادی ایران: براساس رهیافت پروژه تحلیل تجارت جهانی پویا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد بینالملل دانشگاه تبریز
2 استادیار اقتصاد دانشگاه تبریز
3 استادیار اقتصاد دانشگاه کرمان
doi
10.22034/ecoj.2021.44481.2830چکیده
پژوهش حاضر در نظر دارد اثرات تجاری موافقتنامه اقتصادی بین ایران و ترکیه بر میزان تولید ، صادرات و واردات بخش های کشاورزی و صنعتی با استفاده از یک مدل GTAP (پرژه تحلیل تجارت جهانی) پویا برای دوره 2025 -2011 بررسی و پیشبینی نماید. کاهش و یا حذف نرخ تعرفه بر روی کالاهای وارداتی و صادراتی از مهم ترین موضوعاتی است که میتواند به عنوان محرک میان بخش تولید، اشتغال و صادرات عمل نماید. توافقنامه تجارت ترجیحی بین ایران و ترکیه منجر به تسهیل روابط تجاری بین این دو کشور میشود و این امر هم در جهت تشویق تولیدکنندگان داخلی و افزایش انگیزه آنها در جهت بهبود کیفیت کالاها و افزایش میزان تولیدات در بخشهای مختلف برای جذب بازارهای داخلی و خارجی نسبت به سایر رقبا میگردد. به عنوان یک کاربرد از مدل، یک سناریوی تجارت ترجیحی برای ایران مطابق موافقتنامه شبیهسازی میشود. نتایج حاصل از انعقاد موافقتنامه نشان دهنده این است که اگرچه در طی اجرای توافقنامه برخی سالها به کاهش تولید در چند گروه کالایی منجر می شود، ولی در حالت کلی تقریبا همه بخشها میزان تولید خود را در سال 2025 افزایش میدهند.