فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این مطالعه بررسی عوامل مؤثر بر توزیع درآمد در مناطق شهری 30 استان­ ایران در بازه زمانی 1385-1398 می­باشد. برای محاسبه شاخص توزیع درآمد از سه شاخص ضریب جینی، ضریب جینی تعمیم‌یافته با تأکید بر نقش فقرا و ضریب جینی تعمیم‌یافته با تأکید بر نقش ثروتمندان استفاده‌شده است. همچنین به‌منظور بررسی عوامل مؤثر بر توزیع درآمد دو مدل در نظر گرفته‌شده است. در مدل اول اثر نسبت درآمدهای مالیاتی و هزینه­های دولت به تولید ناخالص داخلی، درآمد سرانه و مربع آن و شاخص توسعه مالی بر توزیع درآمد برآورد شده است. در مدل دوم نیز در کنار سایر متغیرها به بررسی اثر نسبت مالیات­های مستقیم و غیرمستقیم به تولید ناخالص داخلی و نسبت هزینه­های جاری و عمرانی به GDP بر توزیع درآمد پرداخته‌شده است. وجه تمایز کار فوق در کنار بررسی جامع عوامل مؤثر بر توزیع درآمد، استفاده از شاخص­های مختلف توزیع درآمد می­باشد که به سیاست‌گذاران کمک می­کند تا سیاست­های توزیع درآمد را بر اساس اهداف و اولویت­های خود نسبت به فقرا و ثروتمندان تنظیم کنند. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد، افزایش نسبت مالیات به GDP با تأکید بر مالیات‌های غیرمستقیم در مناطق شهری استان‌های کشور باعث بهبود توزیع درآمد گردیده و افزایش نسبت هزینه­های جاری دولت به GDP، موجب وخامت توزیع درآمد در مناطق شهری استان­های ایران به‌خصوص در بین ثروتمندان شده است. همچنین تفکیک اثرات هزینه‌های جاری و عمرانی دولت نشان می‌دهد، علی‌رغم اثر نامطلوب هزینه‌های جاری بر توزیع درآمد در مناطق شهری، هزینه­های عمرانی به بهبود توزیع درآمد در اغلب دهک‌های توزیع درآمـدی کمک می­کند. در نهایت نتایج این مطالعه فرضیه کوزنتس در مناطق شهری ایران را تایید نکرد. همچنین افزایش درآمد سرانه بر توزیع مناسب درآمد اثر مثبت داشته و توسعه مالـی منجر به بهبود توزیع مناسب درآمد در میان دهک‏ها خواهد شد.‏