تأثیر تراکم بوته بر عملکرد کمّی و کیفی آویشن باغی در شرایط دیم هفت استان ایران
نویسندگان
1 دانشیار، بخش تحقیقات گیاهان دارویی و محصولات فرعی، مؤسسة تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
2 استادیار، بخش تحقیقات گیاهان دارویی و محصولات فرعی، مؤسسة تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
3 دانشیار، بخش تحقیقات گیاهان دارویی و محصولات فرعی، مؤسسة تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
4 دکتری، بخش تحقیقات گیاهان دارویی و محصولات فرعی، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22059/jci.2018.226925.1663چکیده
بهمنظور تشخیص مناسبترین مکان و تراکم کشت آویشن باغی در شرایط دیم، آزمایشی بهصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در هفت استان کشور انجام شد. عوامل مورد بررسی در آزمایش شامل تراکم (4، 6 و 8 بوته در مترمربع)، زمان (سال اول و دوم پس از کشت) و مکان (تهران، خراسانشمالی، اصفهان، کردستان، کرمانشاه، گیلان و آذربایجان شرقی) بود. ویژگیهای اندازهگیری شده شامل ارتفاع، قطر تاجپوشش، عملکرد مادة خشک اندام هوایی، بازده اسانس و عملکرد اسانس در مرحلة گلدهی کامل بود. نتایج نشان داد که برهمکنش تراکم، مکان و سال بر همة ویژگیهای مورد مطالعه معنادار بود. بیشترین عملکرد مادة خشک (1734 کیلوگرم در هکتار) و عملکرد اسانس (84/16 کیلوگرم در هکتار) اندامهای هوایی در تراکم 8 بوته در مترمربع در گیلان بهدست آمد. بیشترین درصد اسانس (96/1 درصد) به اصفهان و کمترین درصد آن (50/0 درصد) به آذربایجانشرقی تعلق داشت. در کل، بهنظر میرسد که کشت آویشن باغی در تراکمهای بالا میتواند به تولید بیشتر ماده خشک و عملکرد اسانس در شرایط دیم کشور بیانجامد.
