اصل شفافیت در مناقصات دولتی ایران در پرتو مقررات سازمان جهانی تجارت و اتحادیه اروپا
نویسندگان
1 پژوهشگر دوره دکتری حقوق عمومی دانشگاه شهید بهشتی
2 استادیار گروه حقوق عمومی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22067/lowecon.2021.49340.0چکیده
مناقصات دولتی حجم بالایی از فعالیتهای اقتصادی دولت را شامل میشوند و ازآنجاکه تأمین مالی آنها از بودجه عمومی صورت میگیرد، اصل شفافیت باید بر آنها حاکم باشد. شفافیت موجب برقراری رقابت، تضمین برابری و رفتار یکسان، پیشگیری از فساد و تحقق امنیت حقوقی میشود؛ بنابراین، یکی از مهمترین دلایل قانونگذاری در این حوزه شفاف ساختن فرآیند انعقاد قراردادهای دولتی است. ولی با وجود گذشت بیش از دو دهه از تصویب قانون برگزاری مناقصات در ایران، بررسی این قانون و آییننامههای آن در پرتو مقررات سازمان جهانی تجارت و اتحادیه اروپا نشانگر آن است که مناقصات در ایران از حیث اصل شفافیت واجد ضعفهای متعددی ازجمله عدم الزام به اعلام برآورد معامله در فراخوان مناقصه، عدم وجود معیار روشن در مورد کثیرالانتشار بودن روزنامهها، عدم الزام دستگاهها به اطلاعرسانی ارزیابی کیفی، عدم انتشار مقررات مربوط و آرای مراجع قضایی و شبه قضایی و عدم پیشبینی آگهی انعقاد قرارداد است؛ بنابراین، لازم است در قوانین مربوط، مناقصهگذاران ملزم به اعلام برآورد معامله در فراخوان شوند. بجای انتشار آگهی مناقصهها در روزنامهها، همه آنها در سامانه یا نشریهای رسمی واحدی منتشر شوند. معیارهای ارزیابی کیفی در فراخوان مناقصه اعلام شود. آرای مراجع قضایی و شبهقضایی در این خصوص منتشر شوند و مناقصهگذاران ملزم به انتشار آگهی برنده مناقصه شوند.