سنجش تأثیر پیچیدگی اقتصادی بر شاخص آسیبپذیری و تابآوری
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی
2 کارشناسی ارشد علوم اقتصادی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.30471/iee.2020.5502.1777چکیده
در سالهای اخیر شناسایی عوامل موثر بر کاهش آسیبپذیری اقتصاد، برای سیاستگذاران اهمیت زیادی پیدا کرده است. این مسئله برای اقتصاد ایران که نیاز مضاعفی به مقاومت و تابآوری دارد، بیشتر اهمیت دارد. پرسش مقاله حاضر آن است که با توجه به ادبیات جهانی پیرامون شاخص پیچیدگی، آیا بهبود وضعیت پیچیدگی اقتصاد تأثیری بر شاخص آسیبپذیری دارد؟ مقاله پس از بیان چارچوب نظری، دادههای 118 کشور را با استفاده از مدل دادههای تابلویی در بازه زمانی 1997−2013 آزمون میکند. برای انجام پژوهش، شاخص آسیبپذیری اقتصادی با استفاده از روش بریگوگلیو محاسبه شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد پیچیدگی اقتصادی و حکمرانی خوب هر دو تأثیر منفی و معناداری بر آسیبپذیری اقتصادی دارند. پیشنهاد مقاله آن است که برای کاهش آسیبپذیری اقتصاد، سیاستگذاران کشور بر بهبود کیفیت حکمرانی، پیچیدگی اقتصاد (تنوعبخشی و دانشبنیان ساختن صادرات) و کاهش سهم صادرات نفتی تمرکز نمایند.