تحلیل پایداری چلیک فضاکار دولایه با ابزار محدودگر نیروی آکاردئونی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند تبریز
2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز
3 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز
doi
10.22034/jcee.2019.9475چکیده
سازه های فضاکار به گروهی از سازهها اطلاق می شود که عملکرد غالب سه بعدی دارند. این سازه ها مزایای متعددی دارند که از آن جمله میتوان به وزن کم، سرعت و سهولت اجرا و زیبایی اشاره کرد. علیرغم این مزایا، سازههای فضاکار از مشکل خرابی پیشرونده رنج می برند. خرابی پیشرونده در این نوع سازه ها عمدتاً به دلیل کمانش اعضای فشاری اتفاق میافتد. به منظور اصلاح رفتار تند پسکمانشی اعضای فشاری در سازه های فضاکار، ایده استفاده از ابزارهای محدودگر نیرو مطرح شده و نمونه هایی نیز در مقیاس آزمایشگاهی ساخته شده است. عدم تأمین نیروی حدی کافی و همچنین صعوبت اجرا در عمل را میتوان از جمله مواردی برشمرد که باعث شده است تا به حال استفاده عملی از ابزارهای محدودگر نیرو ممکن نشود. به منظور جبران این ناکارآمدی و همچنین بهبود مشخصه های رفتاری ابزار محدودگر نیرو، در این مطالعه ابزار محدودگر نیروی آکاردئونی معرفی شده است. این ابزارکه با الهام از بادبند ضد کمانش طراحی شده، در مطالعه حاضر مورد طراحی، ساخت و آزمایش قرار گرفته است. به منظور بررسی تأثیر ابزار محدودگر نیروی آکاردئونی بر پایداری شبکه دولایه مطالعات عددی توسط نرم افزار المان محدود ABAQUS انجام شده است. مطالعات عددی شامل مطالعات پارامتریک با در نظر گرفتن نسبت طول به دهانه و نسبت ارتفاع به دهانه در چلیک های دولایه است. نتایج نشان میدهد که استفاده از ابزار محدودگر نیروی آکاردئونی در تمامی مدل های شبیه سازی شده در مطالعه حاضر، منجر به بهبود قابل ملاحظه در رفتار پایداری چلیک دولایه میشود.