حفظ منافع اساسی کشور میزبان در دعاوی سرمایهگذاری ناشی از مخاصمات مسلحانه
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حقوق بینالملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
2 دانشکده حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
doi
10.22067/le.v27i16.84477چکیده
با توجه به افزایش مخاصمات مسلحانه، تعداد کشورهای میزبان سرمایهگذاری که توسط سرمایهگذاران آسیبدیده به داوری فراخوانده میشوند بسیار افزایش یافته است. استناد اغلب این سرمایهگذاران به استاندارد حمایت و امنیت کامل مندرج در معاهده دوجانبه سرمایهگذاری میان کشور متبوع خود و کشور میزبان سرمایهگذاری است. از آنجا که اغلب معاهدات به روشنی ماهیت و قلمرو این استاندارد را مشخص ننمودهاند، دیوانهای داوری به اختیار خود به تفسیر آن پرداخته و در مواردی با ترجیح منافع سرمایهگذار بر منافع دولت میزبان بدون توجه به شرایط خاص موجود در مخاصمات، اقدام به صدور رأی نمودهاند. این مقاله با اتخاذ روش توصیفی-تحلیلی میکوشد تا با مراجعه به رویه داوری و معاهدات سرمایهگذاری به منظور حمایت از منافع دولت میزبان به شفاف سازی ماهیت و قلمرو استاندارد حمایت و امنیت کامل در شرایط مخاصمات مسلحانه بپردازد. واقعیت آن است که دولت میزبان تنها ملزم به رعایت همان تعهداتی است که صراحتاً در متن معاهده سرمایهگذاری پذیرفته است و دیوانهای داوری در ارزیابی رعایت این تعهدات باید به شرایط، امکانات و منابع هر کشور به صورت موردی توجه نمایند و قلمرو تعهدات دولت میزبان را با اعمال تفاسیر موسع از این تعهدات افزایش ندهند.