مطالعه تأثیر نوارهای زائد پلاستیک (PET) بر بهسازی خاک ریزدانه
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز
2 گروه مهندسی عمران، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز
doi
10.22034/jcee.2019.9474چکیده
خاکهای ریزدانه از جمله موضوعهای مساله ساز در پروژههای عمرانی است. تغییر حجم ناشی از تغییر رطوبت در آنها همواره موجب بروز خسارات فراوانی به سازه های ساخته شده بر روی آنها میشود. بنابراین، بایستی با بکارگیری روشهای مناسب خسارتهای ناشی از تورم و تغییر رفتار خاکهای ریزدانه را کاهش داد. روشهای مختلف مکانیکی، شیمیایی و بیولوژیکی جهت تثبیت خاکهای ریزدانه موجود می باشد. امروزه، استفاده از مصالح زائد بازیافتی با توجه به حجم بالای تولید آنها در اثر توسعه شهرنشینی و هزینه بالای دفع و نگهداری آنها یک روند مطالعاتی جدی را جهت کاربرد آنها در بهسازی مصالح ریزدانه بوجود آورده است. هدف از تحقیق حاضر، بررسی نوارهای زائد پلاستیک (PET) به عنوان یک ماده ضایعاتی باطله بر روی خواص مکانیکی و ژئوتکنیکی خاکریزدانه میباشد. در این مطالعه، زائدات پلاستیک انعطاف پذیر با ابعاد 1×1 و 2×2 سانتی متر مربع و با درصدهای وزنی 5/0، 1 ، 5/1 و 2 با خاک ریزدانه منطقه جلفا بصورت تصادفی مخلوط گردیده و حصوصیات ژئوتکنیکی خاک تثبیت شده مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت انجام تحقیق حاضر، آزمونهای آزمایشگاهی تراکم، مقاومت فشاری تک محوری، برش مستقیم (در حالت خشک و اشباع)، تحکیم و نفوذپذیری با ارتفاع متغیر انجام گرفت. نتایج بدست آمده از مطالعه نشان داد، میزان بهینه نوار زائد پلاستیک برابر 5/0 درصد وزنی و با ابعاد 1×1 سانتی متر میباشد. زیرا این مقدار باعث افزایش تراکم پذیری، توانایی باربری، کاهش تورم و نشست تحکیم و افزایش نفوذپذیری خک ریزدانه بهسازی شده گردیده است.