ارزیابی کیفیت محیط زیستی پساب در منطقه ویژه پارس جنوبی (پالایشگاه فاز A) با استفاده از سامانه استنتاج فازی
نویسندگان
1 گروه زمینشناسی کاربردی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی، تهران
2 گروه پژوهشی مهندسی محیط زیست و پایش آلایندهها، پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار، سازمان حفاظت محیط زیست، تهران
3 گروه محیط زیست انسانی، دانشکده محیط زیست، سازمان حفاظت محیط زیست، کرج
doi
10.22034/jcee.2019.9101چکیده
ارزیابی ریسک محیط زیست، از بخش های بسیار مهم در سیستم مدیریت محیط زیستی بوده و نقش بسیار مهمی در بهبود شاخص های کیفیت و عملکرد محیط زیستی ایفاء می نمایند. در این تحقیق ارزیابی کیفیت محیط زیستی پساب منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس از سال 2011 تا 2014 با استفاده از منطق فازی بررسی شده است. در منطق چند ارزشی فازی با کمی سازی متغیرهای زبانی و استفاده از سایر داده های کمی محیط زیستی و ارائه شاخص های فازی میتوان به ارزیابی کیفیت و ریسک محیط زیستی یک واحد صنعتی دست یافت. شاخص فازی کیفیت پساب FWWQI1 در مطالعه موردی از سه آلاینده: COD2، BOD3، TSS4 و خصوصیت pH تشکیل شده است. در مدل ارائه شده در این مقاله حدود سطوح کیفیت فازی در توابع عضویت با بهره جویی از نتایج تحقیقات پیشین، استانداردهای محیط زیستی و قضاوت های کارشناسان محیط زیست اتخاذ گردیدهاند. بر اساس نتایج مدل ارائه شده، آلاینده های مؤثر در بالا بردن ریسک محیط زیستی، COD و BOD شناخته شده اند و شاخص های فازی کیفیت محیط زیستی پساب پالایشگاه A در سال 2013 معادل 8/48 (خوب) و در سال 2014 معادل 44 (خوب) بهدست آمده است. این امر نشان دهنده استانداردسازی کامل پالایشگاه A در زمینه کنترل آلودگی های پساب بوده که دارای روند رو به بهبود شاخصهای کیفیت و ریسک محیط زیستی بومی است و از جمله مهمترین دستاوردهای سامانه های مدیریت ISO14001 و HSE_MS5 در منطقه مورد نظر به شمار می رود.