فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با توجه به اهمیت مکمل عنصر روی در متابولیسم پرندگان و مخاطرات زیست‌محیطی دفع روی در فضولات طیور، توصیه‌هایی مبنی بر استفاده از منابع با زیست‌فراهمی بالاتر صورت می‌پذیرد. این آزمایش به‌وسیله اشکال مختلف مکمل روی شامل سطوح مختلف سولفات، هیدروکسی‌کلرید و کمپلکس آلی روی-متیونین، و تأثیر آن بر شاخص‌های عملکردی و ابقاء عناصر روی، مس و منگنز در مرغ تخم‌گذار، از 40 تا 50 هفتگی انجام شد. پرنده‌ها در قالب طرح کاملاً تصادفی، به هشت تیمار و پنج تکرار (شش پرنده در هر تکرار) تقسیم گردید. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار 1- شاهد منفی (بدون مکمل روی)، تیمار 2، 3 و 4 به‌ترتیب شامل جیره شاهد منفی به همراه 80، 120 و 160 میلی­گرم در کیلوگرم سولفات روی با خلوص34 درصد، و تیمار 5، 6 و 7 به‌ترتیب شامل جیره شاهد منفی به همراه 50، 75 و 100 میلی­گرم در کیلوگرم هیدروکسی‌کلرید روی با فرمول شیمیایی Cl2.H20 (Zn5 (OH8 با خلوص 55 درصد و تیمار 8 شامل جیره شاهد منفی به همراه 124 میلی‌گرم در کیلوگرم کمپلکس روی-متیونین با خلوص 22 درصد بود. یافته‌‌های این تحقیق نشان داد که افزایش سطح مکمل روی در شکل سولفات سبب کاهش جذب عنصر مس گردید (05/0P<)، امّا بر جذب منگنز بی‌تأثیر بود (05/0<P). نتایج نشان داد که افزودن حداقل 75 میلی‌گرم در کیلوگرم عنصر روی به‌شکل هیدروکسی‌کلرید بدون تأثیر منفی بر جذب مس و منگنز می‌تواند سبب بهبود ابقاء عنصر روی در زرده، کبد، درشت‌نی و افزایش نرخ تخم‌گذاری گردد (05/0P<). همچنین توصیه می‌شود که سطح مکمل روی در جیره با توجه به ‌میزان خلوص منبع و زیست‌فراهمی آن مورد تعدیل و بازنگری قرار گیرد.