تأثیر فرایند تثبیت ترکیب آهک و نانوسیلیس بر مقاومت فشاری و وارفتگی خاکهای مارنی در حالت اشباع
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه هرمزگان
2 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه هرمزگان
3 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه هرمزگان
doi
10.22034/jcee.2020.10765چکیده
خاک های مارنی در حالت خشک دارای مقاومت نسبتاً خوبی هستند اما این خصوصیات در تماس با آب دچار افت زیادی میشود. عدم شناخت رفتار خاک های ریزدانه رسی و به خصوص مارن ها میتواند سازه ها و بناهای ساخته شده بر روی چنین خاک هایی را دچار چالش اساسی نماید. براین اساس هدف از پژوهش حاضر بررسی مشخصات ژئوتکنیکی خاک های مارن و ارائه راهکار جهت بهبود رفتار وارفتگی و خصوصیات مهندسی این خاک ها در حالت اشباع است. در این راستا برای دست یافتن به اهداف این پژوهش، به بررسی تأثیر افزودن آهک و ترکیب آهک و نانوسیلیس بر ویژگی های ژئوتکنیکی خاک (حدود اتربرگ، مقاومت فشاری، رسوب و وارفتگی) با توجه به زمان عمل آوری نمونه ها پرداخته شده است. براساس نتایج مقاله حاضر افزودن آهک و نانوسیلیس به خاک مارن منجر به کاهش شاخص پلاستیسیته خاک مارن شده است. با توجه به نتایج آزمایش وارفتگی، افزودن بیش از 7/0% نانوسیلیس به خاک مارن حاوی 2% آهک، مانع فروپاشی و گسیختگی نمونه در آب شده است. همچنین نتایج آزمایش های مقاومت فشاری محدود نشده نشان میدهد، حضور 6 درصد آهک با 7/0 درصد نانوسیلیس در زمان عملآوری 28 روزه، مقاومت فشاری نمونه را به kg/cm22/14 رسانده است که نسبت به خاک طبیعی حدود 90% افزایش یافته است.