تأثیر فرایند تثبیت ترکیب آهک و نانوسیلیس بر مقاومت فشاری و وارفتگی خاک‌های مارنی در حالت اشباع

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه هرمزگان

2 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه هرمزگان

3 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه هرمزگان

doi
10.22034/jcee.2020.10765
چکیده

خاک­ های مارنی در حالت خشک دارای مقاومت نسبتاً خوبی هستند اما این خصوصیات در تماس با آب دچار افت زیادی می­شود. عدم شناخت رفتار خاک ­های ریزدانه رسی و به­ خصوص مارن­ ها می­تواند سازه ­ها و بناهای ساخته ­شده بر روی چنین خاک­ هایی را دچار چالش اساسی نماید. براین اساس هدف از پژوهش حاضر بررسی مشخصات ژئوتکنیکی خاک­ های مارن و ارائه راهکار جهت بهبود رفتار وارفتگی و خصوصیات مهندسی این خاک ­ها در حالت اشباع است. در این راستا برای دست یافتن به اهداف این پژوهش، به بررسی تأثیر افزودن آهک و ترکیب آهک و نانوسیلیس بر ویژگی­ های ژئوتکنیکی خاک (حدود اتربرگ، مقاومت فشاری، رسوب و وارفتگی) با توجه به زمان عمل­ آوری نمونه ­ها پرداخته شده است. براساس نتایج مقاله حاضر افزودن آهک و نانوسیلیس به خاک مارن منجر به کاهش شاخص پلاستیسیته خاک مارن شده است. با توجه به نتایج آزمایش وارفتگی، افزودن بیش از 7/0% نانوسیلیس به خاک مارن حاوی 2% آهک، مانع فروپاشی و گسیختگی نمونه در آب شده است. همچنین نتایج آزمایش­ های مقاومت فشاری محدود نشده نشان می­دهد، حضور 6 درصد آهک با 7/0 درصد نانوسیلیس در زمان عمل­آوری 28 روزه، مقاومت فشاری نمونه را به kg/cm22/14 رسانده است که نسبت به خاک طبیعی حدود 90% افزایش یافته است.