فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر، بررسی سطوح مختلف کنسانتره بر عملکرد رشد بره‌های ماده شیرگیری‌شده مغانی و آمیخته‌های رومانف-مغانی در شرایط چَرا بود. این پژوهش با استفاده از 32 رأس بره ماده شیرگیری‌شده نژاد مغانی و بره‌های آمیخته رومانف-مغانی با میانگین وزنی 7±24 کیلوگرم در قالب طرح فاکتوریل 2×2 با چهار گروه به‌صورت کاملاً تصادفی انجام شد. گروه‌ها شامل 1- بره مغانی بدون تغذیه مکمل کنسانتره‌ای 2- بره مغانی تغذیه‌شده با 250 گرم در روز مکمل کنسانتره‌ای 3- بره آمیخته رومانف-مغانی بدون تغذیه مکمل کنسانتره‌ای و 4- بره آمیخته رومانف-مغانی تغذیه‌شده با 250 گرم در روز مکمل کنسانتره‌ای به هر بره، بودند. آزمایش طی هشت ماه در سه ماه (دوره تغذیه‌ای) و پنج ماه (دوره بدون تغذیه کنسانتره) انجام گرفت. نتایج نشان داد که تغذیه کنسانتره‌ موجب بهبود عملکرد بره‌ها نسبت به گروه بدون کنسانتره‌ گردید. افزودن کنسانتره‌ بر جیره بره‌های چراکننده در مرتع طی دوران بدون تغذیه نیز اثرگذار بود. تغذیه کنسانتره‌ بر پروتئین کل، تری‌گلیسیرید و کلسترول خون بی‌اثر بود، ولی موجب افزایش معنی‌دار غلظت اوره و گلوکز خون شد. غلظت اوره خون تحت تأثیر ژنوتیپ به‌طور معنی‌داری افزایش یافت. تغذیه کنسانتره‌ در دوران فقر غذایی در چراگاه در دوره‌ بدون تغذیه اثر معنی‌داری بر طول بدن، دور سینه، قد و عرض پین داشت و ژنوتیپ قد را افزایش داد. به‌طور کلی، طبق نتایج به‌دست‌آمده در خصوص عملکرد رشد در دوره تغذیه مکمل کنسانتره‌ای و همچنین پس از قطع آن در دوره بدون تغذیه مکمل و همچنین بهبود فراسنجه‌های خونی، تغذیه روزانه 250 گرم کنسانتره‌ به بره‌های مغانی چراکننده در مرتع توصیه می‌شود. بره‌های نژاد بومی مغانی نسبت به بره‌های آمیخته مغانی-رومانف عملکرد بهتری داشتند. بنابراین برای پیشبرد سیاست‌های اصلاح نژادی استفاده از نژادهای سازگارتر با اقلیم، پروار بره مغانی توصیه می‌شود.