بررسی میکوریزا و محلول‌پاشی آهن و روی بر صفات کمّی و کیفی سورگوم علوفه‌ای

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

2 استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

4 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/jci.2017.60466
چکیده

به‏منظور بررسی تأثیر کود زیستی و محلول‌‏پاشی برخی عناصر کم‌مصرف بر عملکرد کمّی و کیفی سورگوم علوفه‌ای (رقم’پگاه‘)، این آزمایش در سال 1390 در مزرعة پژوهشی دانشگاه تهران واقع در کرج به‏صورت اسپیلت - فاکتوریل در قالب بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. تیمار‏های آزمایش شامل دو سطح تلقیح و عدم‌تلقیح با میکوریزا در کرت‏های اصلی و محلول‌پاشی آهن با غلظت‏‏های صفر، 4 و 8 در هزار و محلول‏پاشی روی با غلظت‏‏های صفر، 3 و 6 در هزار در کرت‏‏های فرعی بود. نتایج تجزیة واریانس نشان‌دهنده تأثیر مثبت و معنا‏دار کاربرد توأم میکوریزا و محلول‏‏پاشی آهن و روی بر عملکرد خشک، ارتفاع بوته، وزن ساقه، وزن برگ، پروتئین خام، کربوهیدرات‏های محلول در آب و خاکستر در سطح 1 درصد و فیبر‏های غیر‏محلول در شویندة‏ اسیدی در سطح 5 درصد بود. ولی، محلول‌پاشی آهن و روی تأثیر معنا‏داری بر درصد هم‌زیستی ریشه نداشت. همچنین، هیچ کدام از عامل‏های مورد بررسی بر تعداد برگ تأثیری نداشت. در این میان، تیمار کاربرد میکوریزا و محلول‏پاشی با غلظت 4 در هزار آهن و 3 در هزار روی بالاترین عملکرد را تولید کرد و در مقایسه با شاهد 40 درصد افزایش عملکرد داشت. با توجه به نتایج آزمایش، این تیمار برای رشد عملکرد و خصوصیات کیفی سورگوم علوفه‏‏ای رقم’پگاه‘ در منطقه کرج توصیه می‏شود.