مطالعه تأثیر منبع و سطح عناصر روی، مس، منگنز و آهن بر عملکرد، فراسنجههای خونی و ویژگیهای استخوان درشتنی مرغگوشتی در دو دوره رشد و پایانی
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/ijasr.2024.88496.1204چکیده
این پژوهش بهمنظور بررسی اثر منابع و سطوح مختلف عناصر معدنی بر عملکرد، فراسنجههای خونی و ویژگیهای استخوان درشتنی مرغگوشتی در دو دوره رشد و پایانی انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی بهروش فاکتوریل 5 × 2 با دو منبع عناصر کیلاته آلی و غیرآلی در پنج سطح (40، 60، 80، 100 و 120 درصد احتیاجات توصیهشده) با استفاده از 1250 قطعه مرغ گوشتی سویه راس 308 در پنج تکرار و 25 قطعه مرغ در هر تکرار اجرا شد. افزایش وزن روزانه، مصرف خوراک، ضریب تبدیل خوراک در دوره رشد، پایانی و کل دوره، همچنین فراسنجههای خونی و استحکام و محتوای عناصر معدنی استخوان درشتنی در 42 روزگی اندازهگیری شد. در کل دوره پژوهش (42-11روزگی) افزایش روزانه بهطور معنیداری در گروههای دریافتکننده 120 و 100 درصد احتیاجات مواد معدنی بهشکل آلی و 120 درصد احتیاجات بهشکل غیرآلی بیشتر از سایر گروهها مشاهده شد. بیشترین میزان مصرفخوراک روزانه بهطور معنیداری مربوط به گروه دریافتکننده 40 و60 درصد احتیاجات از مواد معدنی غیرآلی بود. در کل دوره آزمایش، کمترین ضریب تبدیل خوراک در گروههای دریافتکننده 120 و 100 درصد احتیاجات مواد معدنی آلی و 120 درصد احتیاجات مواد معدنی غیرآلی بهدست آمد. ذخیره مواد معدنی استخوان در گروههای دریافتکننده 80، 100و 120 درصد احتیاجات توصیهشده مواد معدنی آلی و 100 و 120 درصد احتیاجات توصیهشده مواد معدنی غیرآلی بهطور معنیداری بیشتر از سایر گروهها بود. با توجه به نتایج بهدستآمده، استفاده از 80 درصد مواد معدنی بهشکل آلی بهدلیل عملکرد مشابه با 100و 120 درصد احتیاجات منابع آلی و غیرآلی توصیه میشود.