بررسی اثرات پروبیوتیک بومی بر عملکرد، پاسخ ایمنی، ریخت‌شناسی و جمعیت لاکتوباسیلوسی روده جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 پژوهشکده بیوتکنولوژی جانوری، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران (ABRII)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)

3 پژوهشکده بیو تکنو لوژی جانوری کشور، پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران (ABRII)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی

4 پژوهشکده بیوتکنولوژی جانوری، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران (ABRII)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)

doi
10.22067/ijasr.2024.88990.1209
چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر پروبیوتیک‌های بومی شامل لاکتوباسیلوس روترئی و لاکتوباسیلوس سالیواریوس جدا‌شده از مرغ‌ها و اردک بومی به‌صورت سویه‌های تکی (Plr2) و ترکیبی (Plr9, Plr10, Plr11, Plr12) بر ویژگی‌های عملکردی، پاسخ ایمنی و جمعیت لاکتوباسیلوسی روده در 512 جوجه گوشتی نر نژاد راس 308 بود. نتایج نشان داد که از نظر میزان خوراک مصرفی، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل تفاوت معنی‌داری بین تیمارهای پروبیوتیکی مورد استفاده مشاهده نشد. بررسی آنتی‌بادی تولیدی علیه SRBC تزریق‌شده در 30 روز اول پرورش نشان داد که ترکیب پروبیوتیکی Plr12 منجر به افزایش معنی‌داری IgG در مقایسه با شاهد گردید (01/0>P). پاسخ ثانویه در افزایش میزان این آنتی‌بادی در 42 روز پس از تزریق SRBC با قدرت بیشتری همراه بود و در تمام ترکیبات پروبیوتیکی مورد استفاده به‌طور معنی‌داری نسبت به شاهد مشاهده گردید (01/0>P). بررسی جمعیت لاکتوباسیلوسی سکوم جوجه‌های گوشتی مورد مطالعه نیز حاکی از آن بود که سویه‌های ترکیبی Plr9، Plr11 و Plr12 سبب افزایش معنی‌دار جمعیت این باکتری‌های مفید در مقایسه با شاهد و بیوپول (پروبیوتیک تجاری) گردید (01/0>P). مطالعه حاضر مشخص کرد که باکتری‌های با قابلیت پروبیوتیکی جدا‌شده از جمعیت میکروبی موجود در دستگاه گوارش طیور بومی، چه به‌صورت تکی و چه در ترکیب با هم این پتانسیل را دارند که به‌عنوان یک مکمل غذایی باارزش، جایگزین آنتی‌بیوتیک‌ها و پروبیوتیک‌های تجاری در تغذیه طیور شوند.