نگرش جامعهشناختی به اهداف و دستاوردهای کودکان نویسنده داستان بر اساس تجربه زیسته کودکان نویسنده کانون پرورش فکری کودکان شهر تهران
نویسندگان
1 گروه جامعهشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه علوم اجتماعی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دکترای جامعهشناسی گرایش گروههای اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران
doi
10.22059/jsal.2024.361450.666248چکیده
نویسندگی کودکان یکی از شیوههای بروز عاملیت کودکان در جهان کودکانه خودشان است و جامعهشناسی جدیدکودکی با ایجاد دگرگونی در تعریف کودکی، نوع نگاه و تعامل بزرگسالان جامعه با کودکان، با اتخاذ رویکرد نوین به دنبال اهمیتبخشیدن به کودک به عنوان سوژه کنونی و عاملیت اوست. در تعریف نویسنده کسی است که حرف یا نگاهی نو را با بیانی نو ارائه و با کاربست روشهای گوناگون، برمخاطب خود تأثیر میگذارد یکی از ابزارهای اصلی کودکان برای اندیشیدن، نوشتن است در این پژوهش کودکان نویسنده از دید جامعهشناسی نوین کودکی مورد مطالعه و در این مقاله به مطالعه اهداف و دستآوردهای کودک نویسنده از دید خود کودکان نویسنده پرداخته شدهاست. این پژوهش کیفی است و به شیوه پدیدارشناسی توصیفی و نمونهگیری هدفمند و اشباع نظری در تعیین حجم نمونه انجام شدهاست. برای جمعآوری دادهها از روش مصاحبههای عمیق نیمهساختار یافته استفاده شده است و نمونهها 35 نفر از میان کودکان نویسنده کانون پرورش فکری کودکان شهر تهران انتخاب شدهاند. یافتهها به روش کلایزی و با استفاده از نرمافزار مکی کیودا 2020 تحلیل شد. این بخش از پژوهش شامل 27 کد باز در قالب مقوله فرعی اهداف و دستآوردهای نویسندگی داستان است. روایت کودکان ازاهدافی که با نویسندگی میخواهند محققشود و دستآوردهای امروز و فردایشان از نویسندگی اساس این مقاله است. کودکان نویسنده داستان پژوهش حاضر اهداف و دستآوردهایی در چشمانداز خود مدنظر دارند که برای رسیدن به آن تلاش میکنند و درپی آنند از مسیر نویسندگی داستان به آن دست یابند و عاملیت خود به به بروز برسانند.