کاربرد منطق فازی و نظریه موجک در برآورد تراز آب زیرزمینی با استفاده از شاخصهای انسو
نویسندگان
1 دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر
2 دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا
3 دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر
doi
10.22034/ceej.2020.11123چکیده
مدلسازی آبهای زیرزمینی در مناطق گرم و خشک به دلیل برداشت بیرویه، از اهمیت ویژهای برخوردار است. در این مطالعه به بررسی روشهای مختلف هوشمند عصبی شامل شبکه عصبی مصنوعی، روش عصبی- فازی، عصبی- موجک و عصبی- فازی- موجک در برآورد تراز آب زیرزمینی پرداخته شد. بدین منظور کاربرد شاخصهای مختلف انسو در برآورد تراز آب زیرزمینی فصلی 11 چاه پیزومتری استان هرمزگان طی سالهای 1369 تا 1392 مورد توجه قرار گرفت. نتایج نشان داد که شاخص اقیانوس آرام آمریکای شمالی (PNA) بیشترین همبستگی را با تغییرات تراز آب زیرزمینی داشت. اجرای ساختارهای مختلف به تفکیک چهار فصل نشان داد، دقت پیشبینی تراز آب زیرزمینی فصل تابستان بیش از سایر فصول بود. بر اساس نتایج بهترین ساختار در پیشبینی تراز آب زیرزمینی فصل تابستان، مقدار آمارههای خطاسنجی مجذور میانگین مربعات خطای نرمال، 014/0 با ضریب همبستگی 986/0 بود که 093/0 متر بیشبرآورد داشت. از طرفی، برتری روش عصبی- موجک در برآورد تراز آب زیرزمینی فصلهای بهار، تابستان و زمستان نسبت به سایر روشها، مشاهده گردید. لیکن در فصل پاییز، روش عصبی- فازی- موجک مناسبتر از روشهای دیگر عمل نمود.