تأثیر نسبتهای مختلف متیونین- روی و اکسید روی بر شاخصهای عملکردی و اسهال گوسالههای شیرخوار هلشتاین
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
3 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
4 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
doi
10.22067/ijasr.2024.83930.1168چکیده
اسهال، یکی از عوامل اصلی مرگ و میر گوسالهها در دو هفته اول پس از تولد است، بنابراین شناسایی ترکیبات مؤثر بر پیشگیری از اسهال برای گوسالههای شیرخوار، بسیار مهم است. بهمنظور بررسی نسبتهای مختلف مکملهای روی بر بهبود اسهال و عملکرد گوسالهها، تعداد 50 راس گوساله هلشتاین شیرخوار در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار و 10 تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل مصرف مکمل روی بهصورت 1) 100درصد متیونین- روی، 2) 75 درصد متیونین- روی و 25 درصد اکسید روی، 3) 50 درصد متیونین- روی و 50 درصد اکسید روی، 4) 25 درصد متیونین- روی و 75 درصد اکسید روی و 5) 100 درصد اکسید روی بود. مکمل روی از روز اول تولد تا روز 14 به گوسالهها تغذیه شد و بررسی عملکرد بهمدت 70 روز تا زمان قطع شیر ادامه داشت. ماده خشک مصرفی، افزایش وزن روزانه و امتیاز قوام مدفوع گوسالهها تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. نسبتهای بالاتر اکسید روی سبب کاهش معنیدار غلظت آلکالین فسفاتاز و سوپراکسید دیسموتاز خون در روز 14 و 70 آزمایش شد. همچنین در روز 70 آزمایش، ظرفیت آنتیاکسیدانی کل خون، در تیمارهای حاوی متیونین- روی، بهطور معنیداری بیشتر از تیمار 5 (100 درصد اکسید روی) بود. در مجموع، عملکرد تولیدی، در نسبتهای مختلف منبع آلی و معدنی تغییر نکرد، عدم تأثیر جایگزینی اکسید روی با متیونین- روی بر عملکرد گوسالهها در مطالعه حاضر ممکن است بهدلیل ارائه سطوح کافی روی برای همه گوسالهها باشد. بنابراین میتوان بیان داشت، در زمانی که عنصر روی در سطح کافی تأمین شود، شکل شیمیایی و زیستفراهمی منابع دارای اهمیت کمتری هستند.