فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

رشد فناوری‌های دیجیتال، رسانه‌های مختلف هنری را تحت نفوذ قرار داده و شیوه‌های ارایه اندیشه‌های هنرمندان را به روش‌های متفاوت میسر ساخته است. یکی از آنها، استفاده از فناوری‌های دیجیتال در چیدمان‌های تعاملی می‌باشد که با حضور موثر مخاطب، اثر هنری به اهداف خود دست می‌یابد. پژوهش حاضر سعی دارد با اتخاذ روش توصیفی-تحلیلی و شیوه جمع‌آوری اطلاعات به صورت کتابخانه‌ای به تحلیل هنر چیدمان‌های دیجیتال تعاملی با تکیه بر «نظریه چارچوب» اروینگ گافمن بپردازد؛ همچنین چگونگی شکل‌گیری چارچوب در ذهن مخاطب و روند شکل‌گیری تمایل مخاطب به برقراری ارتباط با اثر هنری را مورد بررسی قرار دهد. فرض بر آن است، باتوجه به اینکه اثر هنر تعاملی نیاز به ورود مخاطب در بخشی از اثر برای تکمیل مفاهیم خود دارد، می‌تواند با نظریه چارچوب که فهم مخاطب و چگونگی انجام نقش مخاطب در زندگی اجتماعی را مورد بررسی قرار می‌دهد، انطباق داشته باشد. زیرا مخاطب در اثر هنر تعاملی در ابتدا شاهد برقراری ارتباط مخاطب دیگری با اثر می‌شود؛ سپس خود با توجه به چگونگی برداشت در چارچوب تعیین شده توسط اثر هنری قرار می‌گیرد و به ایفای نقش می‌پردازد. بنابراین در صورتی که مخاطب با اثری مواجه شود که قابل پیشبینی باشد، در نظریه چارچوب نخستین که ناظر به عنوان مشاهده‌گر ظاهر می‌شود، قابل تحلیل است؛ اما اگر مخاطب با اثری مواجه شود که قابل پیش‌بینی و چارچوب‌بندی نباشد، در واقع وارد مراحلی همچون راه‌حل‌یابی، داستان‌سازی و پیچیدگی تجربه در ذهن مخاطب نقش می‌بندد که این مراحل با گفتگوی مخاطبان قبلی که با اثر تعامل داشته‌اند، هدایت شود.