پدیدارشناسی قالی در آثار چیدمانی فائق احمد

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

doi
10.22051/jtpva.2022.39795.1396
چکیده

چیدمان های فائق احمد ماهیت کاربردی قالی را به چالش می کشد. آثار او رنگ های غنی و الگوهای انتزاعی در قالب اشکالی در حال تجزیه و فروریختن از دیوارهای گالری را نمایش داده است که ماهیت جسمانی و مادی این قالی ها مسأله اصلی پژوهش حاضر است. از این رو با هدف شناسایی ویژگی های آثار چیدمانی احمد این سوال مطرح شد که پدیده ساختاری فضا و زمان در چیدمان های مبتنی بر قالی آثار فائق احمد چگونه است؟ روش جمع‌آوری اطلاعات این مقاله به صورت کتابخانه‌ای و با اتخاذ رویکردی کیفی و روش پدیدارشناسانه تفسیری صورت گرفته که ماهیتی توصیفی تحلیلی و هدفی بنیادی داشته است. نتایج پژوهش نشان داد که قالی به عنوان رسانه اصلی چیدمان و ماده آن یعنی پشم، دارای کیفیتی پویا و سیال می شود که ابعاد زیبا شناسانه متنوعی را در رابطه با پدیده فضا و زمان به وجود آورده است. پدیده ساختاری فضا در این آثار از طریق همزیستی فرهنگ سنتی و فرهنگ دیجیتال با بینندگان تعامل برقرار کرده و هنرمند خوانش جدیدی برای مخاطبین را فراهم می آورد ؛ منطق درونی آثار احمد در ارتباط با فضا تعیین می شود و گفتمان تازه ای در بازی با فضای گالری شکل می گیرد. با فرو ریختن، ذوب شدن و یا پیکسل شدن نقوش سنتی سیری از زمان گذشته به حال رقم خورده است و جلوه ای از پیوستار زمان در فضایی چند لایه شکل گرفته و مخاطب در برابر آن موقعیت چندگانه ای پیدا کرده است.