بررسی تأثیر جاذب نانو رس مونت موریلونیت بر کاهش گاز رادون خاک
نویسندگان
1 دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه پیام نور، تهران
2 دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران
3 دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه پیام نور، تهران
doi
10.22034/ceej.2019.9647چکیده
پرتوگیری همه روزه از منابع طبیعی و مصنوعی صورت میگیرد. بالاتـرین دوز آن مربوط به پرتوهای طبیعی بوده که قسمت اعظم آن رادون میباشد. بر اساس گزارشهای سازمان بهداشت جهانی، این گاز بعد از سیگار کشیدن، دومین عامل سرطان ریه محسوب میشود. رامسر، به عنوان پرخطرترین نقطه دنیا در پرتودهی گاز طبیعی رادون شناخته شده است. بنابراین امکانسنجی استفاده از مواد در دسترس و مقرون به صرفه، به عنوان جاذب گاز رادون، میتواند نقش مهمی در افزایش سلامت جامعه ایفا کند. هدف این پژوهش بررسی عوامل مختلف مؤثر در کاهش گاز رادون با جاذب مونت موریلونیت در مناطق با پرتوزایی طبیعی بالا است. آزمایشها با روش اندازهگیری فعال توسط دستگاه پراسی و با استفاده از خاک منطقه تالش انجام شد. در این تحقیق در دورههای شش ساعته اندازهگیری رادون توسط دستگاه پراسی و رطوبت کمتر از 10 درصد، حداکثر میزان کاهش رادون 74/56 درصد برای نانو مونت موریلونیت و3/55 درصد برای میکرو مونت موریلونیت به دست آمد. همچنین از آزمایشهای طیفنگاری گاما، پراکنش اشعه X، تخلخل سنجی و آزمون آماری غیـرپارامتریک برای تحلیل دادهها استفاده شد. تأثیر میزان متفاوت وزنی، تغییر اندازه مونت موریلونیت، رطوبت و همچنین مقایسه مواد مختلف در کاهش غلظت رادون بررسی گردیـد. پلی اتیلن مادهای مناسب برای حذف رادون بود. با افزایش میزان مونت موریلونیت و کاهش رطوبت محیط غلظت رادون کاهش یافت. نتایج آزمایش تخلخلسنجی نیز بیانگر قطر حفرههای بزرگتری در میکرومونت موریلونیت نسبت به نانومونت موریلونیت است؛ لذا میکرومونت موریلونیت درکاهش رادون عملکرد بهتری نشان داد. این جاذب مقرون به صرفه، نسبت به رطوبت هوا حساس و در محیطهای خاک با رطوبت پایین و نزدیک به اشباع دارای عملکرد مؤثرتری است.