پیشبینی و بررسی عوامل تصادفات جادهای با استفاده از الگوریتم ماشین بردار پشتیبان
نویسندگان
1 پردیس فنی و مهندسی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد
2 پردیس فنی و مهندسی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد
3 پردیس فنی و مهندسی، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه یزد
doi
10.22034/ceej.2019.9649چکیده
شدت جراحت یکی از مهمترین معیارهای سنجش هزینه تصادفات است. شناسایی و اثرسنجی پارامترهای مؤثر بر شدت جراحت تصادفات میتواند به عنوان ابزاری جهت افزایش ایمنی در اختیار سیاستگذاران قرار گیرد. محققین زیادی در بخش ایمنی، سعی داشتهاند با تحلیل تصادفات با رویکردها و مدلهای مختلف، به بررسی این مهم بپردازند. هدف از این تحقیق بررسی عملکرد الگوریتم ماشین بردار پشتیبان در پیشبینی شدت تصادفات جادههای بین شهری ایران و تعیین عوامل تأثیرگذار بر شدت جراحت تصادفات است. مدل ماشین بردار پشتیبان تکنیک مدلسازی نسبتاً جدیدی در حل مسائل طبقهبندی و رگرسیون است که عملکردی دقیق و قابل قبول نشان میدهد. در این مطالعه با استفاده از دادههای تصادفات جادهای پلیس راهور برای هفت استان اصفهان، خوزستان، خراسان جنوبی، قم، قزوین، کرمان و مازندران، با به کارگیری الگوریتم ماشین بردار پشتیبان به پیشبینی شدت تصادفات در دو سطح جرحی یا فوتی پرداخته شد. نتایج نشان داد حضور وسیله نقلیه سنگین و خودروی سواری مهمترین عامل در تخمین شدت تصادفات مـوتورسیکلتها است و احتمال آسیبدیدگی را افزایش میدهد. در تصادفات مربوط به خودروی سواری عوامل خستگی و خوابآلودگی، حضور عابر پیاده، انحراف به چپ خودروی سواری بر شدت تصادفات خودروی سواری تأثیر مستقیم دارد. همچنین در تصادفات مربوط به کامیونها، نتایج بیان میکنند انحراف به چپ کامیون، سن بالای راننده و افزایش سرعت خودرو، از مهمترین عوامل افزایش سطح جراحت در این نوع تصادفات است. زمانی که تصادف کامیون به شکل واژگونی اتفاق بیافتد میتوان انتظار سطح جراحت کمتری داشت.