فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش به­منظور اندازه­گیری قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی کاه گندم و کاه گندم به­همراه پوسته برنج با استفاده از سه روش خاکستر نامحلول در اسید، لیگنین نامحلول در اسید و جمع­آوری کل مدفوع در شتر انجام شد. تعداد 4 نفر شتر نر با میانگین وزن 35/9±25/116 کیلو­گرم و سن یک­سال در قالب طرح کاملاً تصادفی مورد استفاده قرار گرفت. مدت زمان انجام آزمایش 42 روز )2 دوره 21 روزه) بود که شامل 14روز مدت زمان عادت­پذیری به جیره­های آزمایشی و 7 روز نمونه­برداری بود. تیمارهای آزمایشی شامل: 1) کاه گندم 2) کاه گندم همراه با 25 درصد پوسته برنج بود. نتایج این مطالعه نشان داد روش­های جمع­آوری کل مدفوع، خاکستر نامحلول در اسید جهت اندازه­گیری قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی، چربی خام، پروتئین خام، الیاف نامحلول در شوینده خنثی، الیاف نامحلول در شوینده اسیدی کاه گندم به­همراه پوسته برنج وجود تفاوت معنی­داری نداشتند، امّا میزان قابلیت هضم در این دو روش به­طور معنی­داری بیشتر از روش لیگنین نامحلول در اسید بود (05/0>P ). میزان درصد بازیافت مارکر خاکستر نامحلول در اسید در جیره 75 درصد کاه گندم به­همراه 25 درصد پوسته برنج 38/92±8/92 بود. به­طور کلی بر اساس نتایج بدست آمده در این مطالعه به­نظر می‌رسد چنانچه درصد بازیافت مارکر خاکستر نامحلول در اسید بیش از 90 درصد باشد، میزان قابلیت هضم خاکستر نامحلول در اسید با مقدار قابلیت هضم جمع­آوری کل مدفوع نزدیک بوده، لذا روش خاکستر نامحلول در اسید می­تواند به­عنوان یک نشانگر داخلی مناسب برای محاسبه قابلیت هضم در شتر مورد استفاده قرار گیرد.