تأثیر محلول پاشی سالیسیلیک اسید و آلفا-آمینواوکسی-بتا-فنیل پروپیونیک اسید به عنوان محرک و بازدارنده فعالیت آنزیم فنیل آلانین آمونیالیاز بر عمرگلجای و عطر گل مریم

نویسندگان

1 دانشیار گروه مهندسی علوم باغبانی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد - ایران

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد مهندسی علوم باغبانی، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد - ایران

doi
10.22059/jci.2017.56650
چکیده

باتوجه به مطالعات اندک در خصوص ترکیبات معطر گل­های شاخه بریده، آزمایشی گلدانی با هدف بررسی تأثیر محلول­پاشی پیش از برداشت، سالیسیلیک اسید (0، 5/1 و 25/2 میلی­مولار) و آلفا-آمینواوکسی-بتا-فنیل ­پروپیونیک اسید (0، 5/1 و 3 میلی­مولار) به‌ترتیب به­عنوان محرک و بازدارنده اختصاصی فعالیت آنزیم فنیل­آلانین­آمونیالیاز روی گل مریم پُرپر بر پایه طرح کاملاً تصادفی با 4 تکرار مورد مطالعه قرار گرفت. براساس نتایج آزمایش، محتوای نسبی آب، پایداری غشای سلولی و عمر گلجای به‌طور معنی­داری تحت تأثیر محلول­پاشی تیمارهای مورد بررسی قرار گرفتند (01/0 P<). تیمار آلفا-آمینواوکسی-بتا-فنیل ­پروپیونیک اسید (3 میلی­مولار) و سالیسیلیک اسید (5/1 میلی­مولار) به‌ترتیب منجر به افزایش حدود 68 و 34 درصدی عمر گلجای در مقایسه با شاهد گردید. در بررسی پس ­از برداشت ترکیبات معطر گل مریم پُرپر به­روش فضای فوقانی و به‌وسیله تکنیک کروماتوگرافی گازی-اسپکترومتری حجمی، 37 ترکیب مختلف شناسایی گردید. متیل بنزوات، بنزیل بنزوات، پنتاکوسان و متیل سالیسیلات به‌ترتیب مهمترین ترکیبات دخیل در عطر گل مریم بودند. تیمار آلفا-آمینواوکسی-بتا-فنیل ­پروپیونیک اسید سبب افزایش میزان بنزیل بنزوات و پنتاکوسان و کاهش متیل بنزوات و متیل سالیسیلات شد که تأثیر متضادی در مقایسه با سالیسیلیک اسید داشت. تیمار محرک و بازدارنده فعالیت آنزیم فنیل­آلانین­آمونیالیاز، به‌ترتیب سبب افزایش و کاهش محتوای کل عطر گل مریم نسبت به شاهد گردید.