فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثرات سطوح مختلف انرژی بر عملکرد رشد، خصوصیات لاشه، فراسنجه‌های خونی و قابلیت هضم مواد مغذی بره‌های نژاد مغانی و آمیخته رومانف- مغانی بود. در این تحقیق، تعداد 24 رأس بره پرواری با میانگین وزنی 5±30 به‌صورت یک آزمایش فاکتوریل (2×2) در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار گروه و شش تکرار به‌مدت 75 روز استفاده شد. گروه‌های آزمایشی شامل: 1) بره‌های نژاد مغانی تغذیه‌ شده با جیره سطح انرژی پایین، 2) بره‌های نژاد مغانی تغذیه‌ شده با جیره سطح انرژی بالا، 3) بره‌های آمیخته رومانف- مغانی تغذیه‌ شده با جیره سطح انرژی پایین، 4) بره‌های رومانف- مغانی تغذیه‌ شده با جیره سطح انرژی بالا بودند میانگین افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی تحت تأثیر عامل ژنوتیپ و سطح انرژی جیره قرار گرفتند. به‌طوری‌که بره‌های آمیخته رومانف- مغانی ضریب تبدیل و افزایش وزن روزانه بهتری نسبت به بره‌های مغانی داشتند. بره‌های مغانی به‌طور معنی‌داری درصد دنبه بیشتر و درصد لاشه بدون دنبه کمتری نسبت به بره‌های آمیخته رومانف- مغانی داشتند. استفاده از چربی محافظت‌شده (سطوح بالاتر انرژی) در جیره درصد دنبه را کاهش و درصد لاشه بدون دنبه را افزایش داد. بره‌های آمیخته تغذیه‌ شده با مکمل چربی تحت تأثیر عامل متقابل ژنوتیپ و سطح انرژی بالاترین میزان گلوکز را داشتند. بره‌های آمیخته رومانف- مغانی غلظت آلبومین بالاتر و غلظت نیتروژن اوره‌ای خون پایین‌تری داشتند. براساس نتایج این مطالعه، آمیخته‌گری نژاد دنبه‌دار مغانی با نژاد رومانف می‌تواند به‌عنوان یک راهکار کارآمد برای افزایش عملکرد و کاهش درصد دنبه لاشه و بهبود بازده لاشه باشد. از طرفی، تأمین انرژی از چربی نیز ممکن است موجب کاهش نسبی درصد دنبه شود.