اثر افزودن مخمر تجاری ساکارومایسس سرویزیه به جیره بلدرچین ژاپنی بر صفات عملکردی، برخی فراسنجه‌های سرم، ریخت‌شناسی و جمعیت باکتری‌های بیماری‌زای روده

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لغمان، افغانستان

doi
10.22067/ijasr.2023.82630.1148
چکیده

این آزمایش به‌منظور بررسی افزودن مخمر تجاری (ساکارومایسس سرویزیه) بر عملکرد، برخی فراسنجه‌های سرمی، ریخت‌شناسی و جمعیت باکتری­های بیماری­زا در بلدرچین ژاپنی انجام شد. در این آزمایش 504 قطعه جوجه یک روزه بلدرچین به‌طور تصادفی به هفت تیمار و شش تکرار و 12 قطعه پرنده در هر تکرار تقسیم شدند. تیمارهای آزمایشی شامل: ۱- جیره کنترل (فاقد مخمر)، جیره­های آزمایشی 2 تا 7 به‌ترتیب ۲۵/۰، ۵/۰، 75/0، 1، 25/1 و ۵/۱ گرم در کیلوگرم دارای مخمر بود. به‌منظور اندازه‌گیری فراسنجه­های آنزیم­های کبدی، سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز و اینترلوکین 1 و 6 در سن 35 روزگی از هر تکرار دو قطعه پرنده جدا و از ورید بال خون‌گیری و سپس کشتار شدند. نتایج نشان داد که سطوح ۵/۰، 75/0، 1، 25/1 و ۵/۱ مخمر زنده ساکارومایسس سرویزیه باعث بهبود افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک، کاهش درصد چربی محوطه بطنی و افزایش اندازه تیموس، افزایش پروتئین کل و آلبومین در سرم، کاهش تری­گلیسرید و کلسترول سرم، افزایش سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز در سرم و همچنین کاهش اینترلوکین‌های 1 و 6 و همچنین فاکتور نکروزدهنده تومور آلفا شد. تعداد باکتری­های کلستریدیوم پرفرنجنس و ای-کلای به­طور معنی­داری در گروه­های تغذیه شده با تیمارهای 3، 4، 5، 6 و 7 در مقایسه با گروه شاهد کاهش یافت. بهترین سطح مورد استفاده چتیاسل در این آزمایش ۷۵/۰ کیلوگرم ارزیابی شد.