فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی روش‌های تدریس سازنده گرایی اجتماعی (E5) و پیش سازمان‌دهنده بر یادگیری خودراهبر دانش‌آموزان دختر ششم ابتدایی انجام شد. روش پژوهش، شبه ‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه گواه) بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر ششم ابتدایی بستان‌آباد بود که 60 نفر به‌صورت تصادفی در سه گروه 20 نفره انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد فیشر (2001) برای سنجش یادگیری خودراهبر و بسته آموزشی محقق‌ساخته برای تدریس بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که هر دو روش تدریس تأثیر معناداری بر یادگیری خودراهبر داشتند. بیشترین تاثیر هر دو روش مربوط به مولفه انگیزش برای یادگیری و کمترین تاثیر بر مولفه خودکنترلی مشاهده شد. همچنین تفاوت معناداری میان اثربخشی این دو روش مشاهده نشد. در نتیجه، پیشنهاد می‌شود معلمان در تدریس علوم و سایر دروس از این روش‌ها استفاده کرده و با بهره‌گیری از آن‌ها یادگیری خودراهبر دانش‌آموزان را بهبود بخشند.