فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از شاخص­های مهم و مؤثر در تغذیه و افزایش بهره­وری گوسفند، سطح انرژی به­کار رفته در جیره می­باشد. با هدف مطالعه بررسی اثر سطح و منبع مختلف روغن بر عملکرد تولیدی و تولیدمثلی میش­های کردی، از 56 رأس میش نژاد کردی غیرآبستن با میانگین سنی یک­ساله و میانگین وزنی 5/2±35/41 کیلوگرم به‌مدت 60 روز (14 روز دوره عادت‌پذیری) در طرح کاملاً تصادفی با هفت تیمار و هشت تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی به­ترتیب شامل: 1- جیره پایه بدون روغن، 2- جیره پایه حاوی دو درصد روغن آفتابگردان، 3- جیره پایه حاوی دو درصد روغن کانولا، 4- جیره پایه حاوی دو درصد پیه، 5- جیره پایه حاوی چهار درصد روغن آفتابگردان، 6- جیره پایه حاوی چهار درصد روغن کانولا و 7- جیره پایه حاوی چهار درصد پیه بود. مقدار خوراک مصرفی به­صورت روزانه و افزایش وزن در کل دوره محاسبه و ثبت شد. فراسنجه­های خونی شامل کلسترول، تری­گلیسرید، گلوگز و آلبومین در هفته پایانی آزمایش اندازه­گیری شد. بعد از زایش نیز فراسنجه­های تولیدمثلی نظیر نرخ بره­زایی، دوقلوزایی، مرده­زایی و آبستنی محاسبه گردید. نتایج نشان داد، بیشترین نرخ آبستنی (100درصد)، بره­زایی (125 درصد) مربوط به میش­های دریافت‌کننده جیره­های دارای دو درصد روغن پیه و چهار درصد روغن آفتابگردان بود. بیشترین افزایش وزن بدن و بهترین (کمترین) ضریب تبدیل خوراک در میش­های مصرف‌کننده جیره دارای دو درصد روغن آفتابگردان بود که تفاوت معنی­داری با گروه شاهد داشت. ولی با سایر گروه­ها این اختلاف غیر معنی‌دار بود. غلطت تری­گلیسیرید، غلظت پروتئین کل پلاسما و آلبومین پلاسما تحت تأثیر منابع روغن و چربی در جیره‌ها قرار نگرفت و هیچ‌گونه تفاوت معنی­داری بین جیره­ها مشاهده نشد. میانگین ضرایب قابلیت هضم ظاهری ماده خشک، چربی خام و ماده آلی مواد مغذی بین تیمارها، تفاوت معنی­داری وجود داشت. به­طور کلی، نتایج این تحقیق نشان داد که بین دو و چهار درصد روغن­های استفاده شده در جیره تفاوت معنی­دا ی وجود نداشت و به‌منظور کاهش نرخ هزینه های مصرفی میزان دو درصد در جیره پیشنهاد می­گردد.