بررسی اثربخشی سناریوهای مختلف احیای دریاچه ارومیه با استفاده از مدل هیدرودینامیکی دوبعدی
نویسندگان
1 مهندسی سازههای آبی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
2 گروه مهندسی سازههای آبی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
3 گروه مهندسی سازههای آبی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
4 عضو گروه تحقیقات دریایی و آب و هوایی بلژیک
doi
10.22034/ceej.2019.9299چکیده
به دلیل ضرورت و اهمیت ارائه یک بستر علمی برای گزینههای احیا و مدیریت سطح دریاچه ارومیه، در این تحقیق به بررسی اثربخشی سناریوهای مطرح با استفاده از مدل هیدرودینامیک دوبعدی MOHID پرداخته شده است. سناریوهای در نظر گرفته شده عبارتند از: S1) سناریوی ادامه وضع موجود،S2 ) سناریوی بستن گذرگاه شهید کلانتری وS3 ) سناریوی عدم یکپارچهسازی دریاچه و تقسیم آن به دو بخش از محل جزیرهها. دادههای دوره آماری 8 ساله 2000 تا 2008 به دلیل در بر گرفتن افت شدید تراز آب دریاچه و همچنین وجود نوسانات زیاد، برای شبیهسازی سناریوها انتخاب شدند. پس از گردآوری دادهها و ورودیهای مورد نیاز، واسنجی مدل انجام شد و در ادامه مدل برای هر یک از سناریوها اجرا گردید. نتایج نشان داد بخش جنوبی دریاچه در سناریوی S2 در مواقعی با رسیدن به تراز اکولوژیک دریاچه (1/1274 متر از سطح دریا)، در کل شرایط بهینه و بهبود یافتهای از نظر تراز آب، سطح دریاچه، حجم آب و همچنین حجم تلفات تبخیر نسبت به سناریوی S1 پیدا میکند. در سناریوی S3، علیرغم کاهش تلفات تبخیر در بخش جنوبی دریاچه، تراز اکولوژیک دریاچه در هیچ دورهای حفظ نمیشود و در نهایت هم تراز دریاچه به 4/1271 متر میرسد. بخش شمالی دریاچه نیز با تراز آب 03/1271 متر و تلفات تبخیر بالا، در انتهای دوره مدلسازی وضعیت خوبی را تجربه نخواهد کرد.